De Havilland Flamingo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
De Havilland Flamingo
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent De Havilland
Typ samolot pasażerski
Konstrukcja całkowicie metalowy górnopłat
Załoga 3 osoby (wersja wojskowa) 3 + 17 pasażerów (wersja cywilna)
Historia
Data oblotu 22 grudnia 1938
Lata produkcji 1939
Wycofanie ze służby 1950
Dane techniczne
Napęd 2 x silnik gwiazdowy Bristol Perseus XVI
Moc 930 KM
Wymiary
Rozpiętość 21,4 m
Długość 15,4 m
Wysokość 4,7 m
Powierzchnia nośna 60,5 m²
Masa
Własna 4450 kg
Startowa 7980 kg
Osiągi
Prędkość maks. 385 km/h
Pułap 6730 m
Zasięg 2160 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
Wielka Brytania

De Havilland DH.95 Flamingobrytyjski samolot pasażerski z 1938 roku. Górnopłat stosowany do przewozów pasażerskich oraz w trakcie II wojny światowej jako samolot transportowy RAF. Wyprodukowano 14 egzemplarzy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Flamingo został zaprojektowany przez wytwórnię de Havilland jako całkowicie metalowy górnopłat napędzanym dwoma silnikami gwiazdowymi. Był to pierwszy całkowicie metalowy samolot pasażerski wyprodukowany przez firmę de Havilland. Załogę stanowiły trzy osoby: dwóch pilotów oraz operator radiowy w kokpicie. Natomiast w kadłubie przewidziano miejsce dla 12-17 pasażerów. Samolot miał chowane podwozie, klapy szczelinowe oraz zmianę skoku śmigła. Został uznany za bardzo obiecujący projekt na eksport. Uważano, że mógł konkurować z amerykańskimi Douglas DC-3 i Lockheed L-10 Electra.

Pierwszy prototyp oblatano 22 grudnia 1938 roku. Napęd stanowiły dwa silniki Bristol Perseus o mocy 890 KM. Dobre wyniki samolotu podczas prób w locie przesądziły o produkcji seryjnej.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

W 1939 roku prototyp został dostarczony do Jersey Airways do dalszych testów. Po wybuchu wojny przeszedł do dyspozycji RAF. Jednakże BOAC, w którym zrzeszona była Jersey, odmówiono kredytu na zakup Douglas DC-5, dlatego firma zamówiła kolejne 8 flamingów. Flamingo z BOAC były używane na Bliskim Wschodzie, gdzie prowadziły transport dla wojsk brytyjskich. Wycofanie ze służby nastąpiło w 1950 roku, a ostatni egzemplarz złomowano w 1954 roku.

Modele[edytuj | edytuj kod]

  • Flamingo 21/39 do użytku Flight King's (transport VIP) - 2 sztuki
  • Flamingo 20/39 do użytku No. 24 dywizjonu RAF jako samoloty komunikacji - 1 sztuka
  • Flamingo cywilny - 11 sztuk, trzy dla No. I 24 Sqdn FAA, reszta dla BOAC

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Bain Gordon, De Havilland: Pictorial Tribute, Londyn 1992
  • Green William, Swanborough Gordon, "De Havilland Orphan's War" 1996
  • Jackson AJ, De Havilland Aircraft, London 1987