Dean Woods

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dean Woods
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1966
Australia Wangaratta, Australia
Dyscypliny kolarstwo torowe i szosowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Australia
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Los Angeles 1984 kolarstwo
(Druż. na dochodzenie)
Srebro
Seul 1988 kolarstwo
(Druż. na dochodzenie)
Brąz
Seul 1988 kolarstwo
(Ind. na dochodzenie)
Brąz
Atlanta 1996 kolarstwo
(Druż. na dochodzenie)
Mistrzostwa świata w kolarstwie torowym
Srebro
Lyon 1989 Ind. na dochodzenie
Brąz
Colorado Springs 1986 Ind. na dochodzenie (A)

Dean Anthony Woods OAM (ur. 22 czerwca 1966 w Wangaratta) – australijski kolarz torowy i szosowy, czterokrotny medalista olimpijski oraz dwukrotny medalista torowych mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w karierze Dean Woods odniósł w 1983 roku, kiedy zdobył złoty medal w indywidualnym wyścigu na dochodzenie i srebrny w wyścigu punktowym podczas mistrzostw świata juniorów. Rok później w tej samej kategorii wiekowej obronił tytuł na dochodzenie, a wspólnie z Michaelem Grendą, Kevinem Nicholsem i Michaelem Turturem wywalczył złoty medal w drużynowym wyścigu na dochodzenie na igrzyskach olimpijskich w Los Angeles. Na tych samych igrzyskach był ponadto czwarty indywidualnie, przegrywając walkę o brązowy medal z Leonardem Nitzem z USA. W 1986 roku zdobył brązowy medal indywidualnie na mistrzostwach świata w Colorado Springs, ulegając jedynie reprezentantom ZSRR: Wiaczesławowi Jekimowowi i Gintautasowi Umarasowi. W tym samym roku brał udział w igrzyskach Wspólnoty Narodów w Edynburgu, gdzie zwyciężył w drużynowym i indywidualnym wyścigu na dochodzenie, a w wyścigu na 10 mil był drugi. Igrzyska olimpijskie w Seulu w 1988 roku przyniosły mu kolejne dwa medale: srebrny indywidualnie za Umarasem i brązowy w drużynie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Lyonie w 1989 roku zdobył indywidualnie srebrny medal, przegrywając tylko z Brytyjczykiem Colinem Sturgessem. Ostatni medal zdobył na igrzyskach olimpijskich w Atlancie w 1996 roku, zajmując wraz z kolegami z reprezentacji trzecie miejsce w drużynowym wyścigu na dochodzenie. Startował także w wyścigach szosowych - jego największe osiągnięcia to zwycięstwo w australijskim Melbourne to Warrnambool Classic w 1993 roku i drugie miejsce w belgijskim Trois jours de Flandre-Occidentale w 1989 roku.

8 lutego 2000 roku otrzymał Order of Australia[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy