Deepwater Horizon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Deepwater Horizon
Deepwater Horizon offshore drilling unit on fire.jpg
Numer IMO 8764597
Call sign V7HC9
Data oddania do eksploatacji 2001
Data zatonięcia 22 kwietnia 2010
Typ Platforma wiertnicza
Stocznia Hyundai Heavy Industries
Armator Transocean Ltd.
Bandera  Wyspy Marshalla
Port macierzysty Majuro
Nadzorujące towarzystwo klasyf. American Bureau of Shipping
Wyporność 52 587 T
Liczba członków załogi 130 osób
Długość całkowita (L) 112 (114) m
Szerokość (B) 78 m
Zanurzenie (D) normalne/rejsowe 23/9 m
Wysokość (H) 41,5 m
Prędkość maks. 4 w
Pojemność brutto 32588 GT
Pojemność netto 9776 NT
Dane napędu 6 × Wartsila 18V32 7330 kW
Liczba śrub napędowych 8 pędników azymutalnych

Deepwater Horizonpółzanurzalna, dynamicznie pozycjonowana platforma wiertnicza należącą do Transocean – największego na świecie dostawcy mobilnych konstrukcji wykorzystywanych w morskim przemyśle wydobywczym paliw kopalnych. Platforma została zbudowana w latach 1998-2001 przez południowokoreański koncern Hyundai, zarejestrowana w Majuro na Wyspach Marshalla i wydzierżawiona dla koncernu BP (umowa do sierpnia 2013)[1]. Platforma była przystosowana do dokonywania wierceń do głębokości morza do ok. 2450 m (8000 stóp), a maksymalną głębokość odwiertu podano 30 000 stóp (ok 9150 m)[2] , aczkolwiek ustanowiła rekord świata w rzeczywistej głębokości wertykalnej (tzw. TVD – z ang. "True vertical depth") wykonanego odwiertu (10 683 m), przy zmierzonej długości otworu wynoszącej 10 685 m[1].

Deepwater Horizon zatonął 22 kwietnia 2010 w amerykańskim sektorze Zatoki Meksykańskiej na skutek eksplozji dwa dni wcześniej[3]. Większość 126 osobowej załogi zdołała się ewakuować. 11 osób uznano za zaginione. Platforma znajdowała się wówczas ok. 80 km na południowy wschód od wybrzeży Luizjany, a głębokość morza wynosiła 1650 m.

Przypisy

Źródła[edytuj | edytuj kod]