Defektoskopia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Defektoskopia jest to dział badań nieniszczących zmierzających do wykrycia nieciągłości materiału. Wykrywane są wady materiału takie jak: wtrącenia, ubytki korozyjne, pustki, pęknięcia, odwarstwienia, łuski, szczeliny, braki przetopu itp.
Metody stosowane w defektoskopii:
- Metody elektromagnetyczne - umożliwiają badanie materiałów metalicznych
- metody elektryczne - analiza rozpływu prądu w badanym obiekcie
- metody magnetyczne - analiza stałego lub wolnozmiennego pola magnetycznego
- metody indukcyjne - analiza zjawiska prądów wirowych
- Metody radiologiczne
- Metody ultradźwiękowe - defektoskopia ultradźwiękowa
- metoda echa
- metoda cienia
- metoda rezonansowa
- Inne metody
- metody penetracyjne
- metody termograficzne
- metody akustyczne - np. wykrywanie pęknięć obręczy kół kolejowych
Bibliografia [edytuj]
- Praca zbiorowa: Poradnik inżyniera. Zastosowania elektroniki. WNT, 1975. Rozdz. Badania nieniszczące. str. 321-399.
