Dekalog IV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dekalog IV
Gatunek Dramat obyczajowy
Kraj produkcji Polska
Język polski
Czas trwania 55 minut
Reżyseria Krzysztof Kieślowski
Scenariusz Krzysztof Kieślowski
Krzysztof Piesiewicz
Główne role Adrianna Biedrzyńska
Janusz Gajos
Muzyka Zbigniew Preisner
Zdjęcia Krzysztof Pakulski
Scenografia Halina Dobrowolska
Kostiumy Małgorzata Obłoza
Halina Ćwikło
Montaż Ewa Smal

Dekalog IV - czwarta część cyklu telewizyjnego z 1988 roku w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego, będąca filmową wariacją na temat czwartego przykazania: Czcij ojca swego i matkę swoją.

Opowieść skupia się na obserwacji skomplikowanych relacji dorastającej dziewczyny z jej ojcem. On jest zafascynowany jej przemianą z dziecka w kobietę, a ona odczuwa szczególny rodzaj przywiązania i urzeczenia starszym mężczyzną. Kiedy okazuje się, że prawdopodobnie Michał nie jest jej biologicznym ojcem, między bohaterami rozpoczyna się subtelna gra, naznaczona zauroczeniem, prowokacją, bólem i próbami buntu, prowadząca do prawidłowego określenia uczuć, które ich łączą.

Krytyka oceniła czwartą część Dekalogu wysoko, chwaląc przede wszystkim grę aktorów Adrianny Biedrzyńskiej i Janusza Gajosa, którzy zdaniem większości recenzentów stworzyli portrety o skrajnych temperamentach, bogate wewnętrznie i niejednoznaczne.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Dwudziestoletnia Anka (Adrianna Biedrzyńska), studentka warszawskiej Akademii Teatralnej, odwozi ojca (Janusz Gajos) na lotnisko. W czasie jego nieobecności znajduje kopertę, opatrzoną napisem "Otworzyć po mojej śmierci". Wbrew zaleceniu dziewczyna przecina ją, a w środku znajduje drugą, z listem, który - jak się okazuje - zostawiła jej zmarła matka.

Przeglądając rodzinne pamiątki, natrafia na zdjęcie matki, na którym jest z innymi mężczyznami. Domyśla się, że Michał może nie być jej biologicznym ojcem. Nie otwiera jednak listu, ale - naśladując charakter pisma matki - pisze własny, zaadresowany do siebie samej, w którym ujawnia rzekomą rodzinną tajemnicę.

Po powrocie ojca, mówi mu o znalezionej kopercie i cytuje fragment podrobionego przez siebie listu, z którego wynika, że nie jest jego córką. Zarzuca Michałowi oszustwo i świadome zatajenie prawdy. Rodzinna więź, łącząca dotychczas parę bohaterów, zostaje przecięta. W nowej sytuacji dojrzały, samotny mężczyzna i młoda dziewczyna starają się dociec, co naprawdę do siebie czują. Budzą się skrywane przez lata tęsknoty i starannie dotąd tłumione pragnienia. Uciekając przez niezrozumiałym pożądaniem, Anka stara się namówić swojego chłopaka (Tomasz Kozłowicz) do małżeństwa.

Pewnego ranka Anka budzi się nagle, podbiega do okna i widzi Michała, odchodzącego w kierunku przystanku autobusowego. Myśląc, że ten wyprowadza się z domu, zbiega na dół, zatrzymuje i przyznaje się, że go okłamała i nawet nie otworzyła koperty, którą znalazła. W ostatniej scenie filmu Michał i Anka palą list od matki, nie przeczytawszy go.

Informacje dodatkowe[edytuj | edytuj kod]

  • W scenie w Akademii Teatralnej, za plecami Adrianny Biedrzyńskiej, pojawił się debiutujący wówczas na ekranie Andrzej Chyra.
  • Anka i Michał spotykają w windzie ordynatora z Dekalogu II i taksówkarza z Dekalogu V.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]