Deklaracja Moskiewska
Deklaracja Moskiewska - podpisana 30 października 1943 r. podczas konferencji moskiewskiej. Deklaracja Moskiewska jest zwana także Deklaracją czterech mocarstw, gdyż została złożona przez cztery sprzymierzone mocarstwa: Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, Stany Zjednoczone, Wielką Brytanię i Republikę Chińską.
Deklaracja ta dotyczyła utworzenia Organizacji Narodów Zjednoczonych (głosiła konieczność powołania organizacji dostępnej dla wszystkich krajów miłujących pokój i opartej na ich suwerennej równości, oraz stawiającej sobie za cel utrzymanie pokoju i bezpieczeństwa).
Deklaracja ta zawierała także ustęp na temat hitlerowskich zbrodni wojennych (którego nie podpisały Chiny). Ustęp ten stwierdzał, że w przypadku zawarcia jakiegokolwiek rozejmu z jakimkolwiek rządem niemieckim wszyscy Niemcy, którzy brali udział w zbrodniach popełnionych na terenach okupowanych przez III Rzeszę, będą wydani krajom, na których obszarze popełnili zbrodnie i przestępstwa, w celu osądzenia ich przez sądy tych krajów. Deklaracja przestrzegała Niemcy przed popełnianiem dalszych zbrodni, zapowiadając, że sprawców zbrodni będą ścigać „aż do krańców świata”. Deklaracja zaznaczała także, że sprawa osądzenia głównych zbrodniarzy wojennych, „których przestępstwa nie są umiejscowione geograficznie”, zostanie rozstrzygnięta później. Deklaracja Moskiewska stanowi główną podstawę formalną do ścigania, sądzenia i karania zbrodniarzy wojennych. Na podstawie tej deklaracji został utworzony Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze, który osądził i ukarał głównych zbrodniarzy wojennych. Deklaracja stanowiła również podstawę do ekstradycji, w celu osądzenia przestępców wojennych, z okupowanych Niemiec do poszczególnych krajów, w których w czasie okupacji popełnili zbrodnie.
Deklaracja ta także głosiła, że Austria jest państwem niepodległym, Anschluss Austrii był nielegalny i będzie odwrócony, a Zjednoczone Królestwo Włoch powinno zrzucić jarzmo faszyzmu i stać się państwem demokratycznym.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Źródło
- Janusz Gumkowski, Tadeusz Kołakowski, Zbrodniarze hitlerowscy przed Najwyższym Trybunałem Narodowym, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa, 1965
