Dektaflur
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Dektaflur | |||||
|
|
|||||
| Nazewnictwo | |||||
|
|||||
|
|||||
| Ogólne informacje | |||||
| Wzór sumaryczny | C18H38FN | ||||
| Inne wzory | H3C(CH2)7CH=CH(CH2)7CH2NH2•HF | ||||
| Masa molowa | 287,50 g/mol | ||||
|
|||||
| Identyfikacja | |||||
| Numer CAS | 36505-83-6 | ||||
| PubChem | 6436136[1] | ||||
Dektaflur (łac. Dectaflurum) – organiczny związek chemiczny o strukturze amfifilowej. Zawiera 18-węglowy prosty łańcuch węglowodorowy (z jednym wiązaniem podwójnym) oraz grupę aminową w postaci soli z fluorowodorem. Należy do substancji typu aminofluorków, stosowanych w profilaktyce próchnicy zębów[2].
Historia [edytuj]
Substancja ta została opracowana w latach 50. XX wieku przez firmę GABA we współpracy z Instytutem Stomatologii Uniwersytetu w Zurichu, podobnie jak inna substancja z grupy aminofluorków, olaflur[2].
Produkcja [edytuj]
Dectaflur powstaje w reakcji równomolowych ilości 1-aminooktadek-9-enu z kwasem fluorowodorowym.