Delphine de Vigan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Delphine de Vigan (ur. 1 marca 1966 w Boulogne-Billancourt) – francuska pisarka.

Jej pierwsza powieść, Jours sans faim (Dni bez głodu), została wydana w 2001 (wydawnictwo Grasset), pod pseudonimem Lou Delvig. Jest to dzieło autobiograficzne opowiadające o walce z anoreksją w wieku 19 lat[1].

Jej czwarta powieść No et moi (No i ja), wydana w 2007, opowiada o wybitnie uzdolnionej nastolatce, która niesie pomoc młodej bezdomnej osobie. Książka otrzymała nagrodę Rotary[2] i Prix des libraires (Nagroda księgarzy). Została przetłumaczona na ponad dwadzieścia języków, i przygotowywana jest jej filmowa adaptacja[3].

W 2008 roku, Delphine Le Vigan uczestniczyła w publikacji zbioru pt. Sous le manteau (Spod lady), zawierającego erotyczne pocztówki z lat dwudziestych XX wieku (tzw. années folles).

W listopadzie 2009, z okazji Targów Książki w Krakowie[4], jej powieść Les Heures souterraines otrzymała polską wersję Nagrody Goncourtów[5].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Jours sans faim, 2001 (Grasset) (pod pseudonimem Lou Delvig)
  • Les Jolis Garçons, 2005 (Jean-Claude Lattès)
  • Un soir de décembre, 2005 (Jean-Claude Lattès)
  • No et moi, 2007 (Jean-Claude Lattès)
  • Sous le manteau, 2008 (współautorka, Flammarion)
  • Les Heures souterraines, 2009 (Jean-Claude Lattès), wyd. polskie : Ukryte godziny, Wydawnictwo Sonia Draga), 2010

Przypisy