Delta (litera)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy litery delta. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Delta uc lc.svg
Alfabet grecki*
 Αα alfa  Νν ny (ni)
 Ββ beta (wita)  Ξξ ksi
 Γγ gamma (ghama)  Οο omikron
 Δδ delta (dhelta)  Ππ pi
 Εε epsilon  Ρρ rho (ro)
 Ζζ dzeta (zita)  Σσς sigma
 Ηη eta (ita)  Ττ tau (taf)
 Θθ theta (thita)  Υυ ipsylon
 Ιι jota  Φφ phi (fi)
 Κκ kappa (kapa)  Χχ chi
 Λλ lambda (lambdha)  Ψψ psi
 Μμ my (mi)  Ωω omega
Litery nieużywane współcześnie
Digamma uc lc.svg(Pamphylian digamma uc lc.svg) digamma  San uc lc.svg san
Stigma uc lc.svg stigma  Sho uc lc.svg szo
Heta uc lc.svg heta  Qoppa uc lc.svg(Qoppa new uc lc.svg) koppa
 Sampi uc lc T-shaped.svg(Sampi uc lc.svg) sampi
* W nawiasach podano odmienną od tradycyjnej, współczesną wymowę w języku nowogreckim, według polskiej transkrypcji podręcznikowej.

Delta (dhelta[1], δελτα, Δδ) – czwarta litera alfabetu greckiego, oznaczającą spółgłoskę zwarto-wybuchową "d". Współcześnie, w języku nowogreckim jest wymawiana jako głoska międzyzębowa, zbliżona do angielskiego "th" /ð/, jak w wyrazie "the"[1].

Użycie jako symbolu[edytuj | edytuj kod]

Δ[edytuj | edytuj kod]

δ[edytuj | edytuj kod]

Unicode[edytuj | edytuj kod]

  • Δ - wielka litera grecka delta – U+0394
  • δ - mała litera grecka delta – U+03B4

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Małgorzata Borowska Μπαρμπαγιώργος. Książka do nauki języka nowogreckiego, s. 20, wyd. Wiedza Powszechna, Warszawa 2006, ISBN 978-83-214-1309-9
  2. Δ (delta), Λ (lambda) (ang.) [w:] A.D. McNaught, A. Wilkinson: IUPAC. Compendium of Chemical Terminology („Gold Book”). Wyd. 2. Oksford: Blackwell Scientific Publications, 1997. Wersja internetowa: M. Nic, J. Jirat, B. Kosata: Δ (delta), Λ (lambda) (ang.), aktualizowana przez A. Jenkins. doi:10.1351/goldbook.D01511