Demografia Dominiki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Większość mieszkańców Dominiki stanowią czarni potomkowie niewolników przywiezionych z Afryki w XVIII wieku. Dominika jako jako jedyna z wysp karaibskich zachowała populację rdzennych indian. Około 3000 z nich żyje na wschodnim wybrzeżu wyspy.

Przyrost naturalny jest niewielki. Wynika to z faktu, iż młodzi ludzie emigrują do bardziej zamożnych krajów jak Wielka Brytania, USA czy Kanada. Emigrację ułatwia fakt, że język angielski jest językiem urzędowym Republiki Dominiki. Jednak spora część mieszkańców posługuje się własnym dialektem języka francuskiego o nazwie patois. Większość, bo około 80% mieszkańców to katolicy. Kilka gmin jest protestanckich.

Populacja: 71 540 (lipiec 2000 )

Struktura wiekowa:

  • 0-14 lat - 29% (mężczyzn 10 556; kobiet 10 254)
  • 15-64 lat - 63% (mężczyzn 23 151; kobiet 21 984)
  • 65 lat i więcej - 8% (mężczyzn 2 294; kobiet 3 301) (2000)

Przyrost naturalny: -1,14% (2000)

Wskaźnik dzietności: 18,27 urodzin/1000 ludzi (2000.)

Wskaźnik umieralności: 7,3 zgonów/1000 ludzi (2000)

Wskaźnik migracji: -22,39 emigrantów/1000 ludzi (2000)

Stosunek płci:

  • dla noworodków - 1,05 mężczyzny/kobietę
  • poniżej 15 lat - 1,03 mężczyzny/kobietę
  • 15-64 lat - 1,05 mężczyzny/kobietę
  • 65 lat i więcej - 0,69 mężczyzny/kobietę
  • cała populacja - 1,01 mężczyzny/kobietę (2000)

Umieralność niemowląt 17,13 zgonów/1000 urodzonych (2000)

Oczekiwana długość życia:

  • cała populacja - 73,35 lat
  • mężczyźni - 70,5 lat
  • kobiety - 76,36 lat (2000)

Wskaźnik płodności: 2,05 urodzonych dzieci/kobietę (2000)

Grupy etniczne:

Religie (stan na 2001)[1]:

Języki:

  • angielski (urzędowy)
  • francuski dialekt patois

Analfabetyzm:

  • cała populacja - 6%
  • mężczyźni - 6%
  • kobiety - 6% (1970)

Przypisy