Partia Demokratyczna – demokraci.pl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Demokraci.pl)
Skocz do: nawigacji, szukaj
Partia Demokratyczna – demokraci.pl
Skrót PD
Lider Andrzej Celiński
Data założenia 7 maja 2005
Adres siedziby ul. Marszałkowska 2/4, 00-581 Warszawa
Ideologia polityczna centryzm
Deklarowane
poglądy gospodarcze
socjalliberalizm, liberalizm klasyczny
Liczba członków 739 (styczeń 2012)
Członkostwo
międzynarodowe
Partia Europejskich Liberałów, Demokratów i Reformatorów
Europejska Grupa
Parlamentarna
Porozumienie Liberałów i Demokratów na rzecz Europy
Młodzieżówka oranżada.org
Barwy      biel
     pomarańczowy
     czarny
Obecni posłowie 0
Obecni senatorowie 0
Obecni eurodeputowani 0
strona oficjalna

Partia Demokratyczna – demokraci.pl (Partia Demokratyczna, PD) – polska centrowa partia polityczna, powstała w 2005 z przekształcenia Unii Wolności.

Spis treści

[edytuj] Historia

Partia Demokratyczna pod względem prawnym jest kontynuacją Unii Wolności. Inicjatorami przekształcenia UW w PD byli: przewodniczący UW Władysław Frasyniuk, pierwszy niekomunistyczny premier Tadeusz Mazowiecki oraz wicepremier i minister gospodarki i pracy w rządzie Leszka Millera i Marka Belki, profesor Jerzy Hausner. Pierwotnie projekt powstania PD zakładał poszerzenie środowiska UW zarówno w lewą jak i prawą stronę sceny politycznej – prowadzone były rozmowy z Partią Centrum Janusza Steinhoffa i Zbigniewa Religi, zakończone niepowodzeniem. Ostatecznie w PD poza członkami UW znalazła się grupa dawnych członków SLD oraz osoby niezwiązane wcześniej formalnie z partiami politycznymi.

Pod deklaracją ideową Partii Demokratycznej 27 lutego 2005 podpisało się 176 ludzi nauki, kultury, przedstawicieli organizacji samorządowych i pozarządowych dotychczas popierających Unię Wolności, a wcześniej Unię Demokratyczną (m.in. Magdalena Abakanowicz, Zbigniew Bujak, Bronisław Geremek, Janusz Onyszkiewicz, Jan Kułakowski, Izabella Cywińska, Marek Edelman, Piotr Fronczewski, Agnieszka Holland, Kazimierz Kutz, Bogdan Lis, Henryk Samsonowicz, Olga Krzyżanowska, Robert Leszczyński, Andrzej Grabowski, Marek Kondrat, Piotr Machalica, Jan Miodek, Daniel Olbrychski, Antoni Piechniczek, Andrzej Seweryn, Zbigniew Zapasiewicz). Poparcia inicjatywie udzielił również urzędujący premier Marek Belka.

Polityków i działaczy społecznych, którzy zadeklarowali chęć założenia ugrupowania o nazwie Partia Demokratyczna, ubiegli młodzi działacze Ligi Polskich Rodzin, rejestrując własną partię o takiej nazwie. Dlatego ostatecznie nowa partia przybrała nazwę "Partia Demokratyczna – demokraci.pl" (dodatkowy człon jest nazwą domeny, pod którą znajduje się oficjalna witryna internetowa ugrupowania).

W dniach od 7 do 8 maja 2005 odbył się w Warszawie założycielski Kongres Partii Demokratycznej – demokraci.pl z udziałem Władysława Frasyniuka, Tadeusza Mazowieckiego, Jerzego Hausnera oraz premiera Marka Belki. W swoim wystąpieniu premier podsumował swoją sympatię do partii słowami: Jeśli ktoś dziś przychodzi do Demokratów, to nie przychodzi do partii władzy, ale robi to z potrzeby serca i poczucia odpowiedzialności. Podjęta w trakcie kongresu decyzja o formalnym przekształceniu UW w PD spotkała się z protestami dawnych działaczy, partię opuścili m.in. Bogdan Borusewicz i Czesław Fiedorowicz.

Pod koniec maja 2005, PD deklarowała liczebność na poziomie blisko 13 000 osób, z czego ponad 8000 dawnych członków Unii Wolności.

W wyborach parlamentarnych w 2005 Partia Demokratyczna – demokraci.pl nie osiągnęła progu wyborczego, uzyskując wynik 2,45% głosów w skali kraju. Największe poparcie spośród jej polityków uzyskali Tadeusz Mazowiecki (w okręgu warszawskim 30 143 głosy, tj. 3,97% głosów w całym okręgu), Władysław Frasyniuk (w okręgu wrocławskim 13 086 głosów, 3,37%), a także Marek Belka (w okręgu łódzkim 12 774 głosy, tj. 4,34%). Jednocześnie okręg łódzki był jedynym okręgiem, w którym partia przekroczyła barierę 5%. Żaden z kandydatów do Senatu nie został wybrany.

W wyborach prezydenckich w 2005 Partia Demokratyczna wystawiła kandydaturę bezpartyjnej Henryki Bochniarz.

4 marca 2006 Władysław Frasyniuk na kongresie PD zrzekł się przewodnictwa w Partii Demokratycznej, przekazując swoje poparcie Januszowi Onyszkiewiczowi.

Latem 2006, przed wyborami samorządowymi, władze partii nawiązały współpracę z Sojuszem Lewicy Demokratycznej, Socjaldemokracją Polską oraz Unią Pracy. Ugrupowania te stworzyły koalicję Lewica i Demokraci. Doprowadziło to do sporów w PD, które spowodowały dalsze odejścia z partii. Część rozłamowców (w tym pięciu szefów regionów PD) stworzyło nową formację pod nazwą Forum Liberalne. Z podobnych przyczyn ścisłą współpracę z PD zakończyła dotychczasowa młodzieżówka partii, Młode Centrum, podejmując samodzielną działalność; w jej miejsce została powołana oranżada.org. W Łodzi powstało stowarzyszenie "Młodzi dla Młodych", na czele którego stanął dotychczasowy wiceprzewodniczący koła młodzieżówki Młode Centrum Janusz Wdzięczak, a samo MdM wprowadziło z list Platformy Obywatelskiej najmłodszych radnych do sejmiku wojewódzkiego w historii Polski. Część nielicznych już w tym czasie samorządowców związanych z Partią Demokratyczną zdecydowała się na start z list Platformy Obywatelskiej.

PD z ramienia LiD wprowadziła 4 radnych do sejmików, a także nielicznych radnych (w tym po jednym do rad miejskich Warszawy, Poznania i Łodzi).

W ramach tej samej koalicji PD wystartowała także w wyborach parlamentarnych w 2007. Rekomendowani przez nią Bogdan Lis, Marian Filar i Jan Widacki uzyskali mandaty poselskie. 94 członków PD kandydujących z list koalicyjnego komitetu wyborczego Lewica i Demokraci zdobyło w sumie ponad 145 tysięcy głosów (ok. 0,9% wszystkich ważnie oddanych głosów).

29 marca 2008 Wojciech Olejniczak ogłosił koniec współpracy z Partią Demokratyczną w ramach koalicji Lewicy i Demokratów. W odpowiedzi posłowie rekomendowani w wyborach przez PD wystąpili z klubu poselskiego LiD i utworzyli odrębne Demokratyczne Koło Poselskie.

10 stycznia 2009 nową przewodniczącą partii została Brygida Kuźniak, która w głosowaniu pokonała dotychczasowego wiceszefa PD Bogdana Lisa, zastępując Janusza Onyszkiewicza[1].

1 lutego 2009 Partia Demokratyczna wraz z SDPL i Zielonymi 2004 powołała koalicję Porozumienie dla Przyszłości. 13 marca 2009 koalicja ta zarejestrowała Koalicyjny Komitet Wyborczy Porozumienie dla Przyszłości – CentroLewica przed wyborami do Parlamentu Europejskiego (z listy komitetu startowali również członkowie Stronnictwa Demokratycznego oraz Unii Lewicy III RP). Uzyskał on 179 602 głosów (2,44%), nie osiągając progu wyborczego. Członkowie PD otrzymali 25 937 głosów (14,44% głosów na listę).

26 czerwca 2009 należący do PD posłowie Demokratycznego Koła Poselskiego – Marian Filar i Bogdan Lis – opuścili partię, pozbawiając demokratów.pl reprezentacji w parlamencie.

W 2009 i 2010 kolejna fala członków opuściła PD, rozpoczynając działalność w Platformie Obywatelskiej lub Stronnictwie Demokratycznym. W grudniu 2009 z partii wystąpił jej były przewodniczący Władysław Frasyniuk.

Wspólnym kandydatem PD i SDPL na urząd prezydenta w wyborach w 2010 został ogłoszony 1 grudnia 2009 polityk SDPL Tomasz Nałęcz, jednak 21 kwietnia 2010 w związku z przyspieszeniem wyborów wycofał swoją kandydaturę. 25 kwietnia tego samego roku partia udzieliła poparcia kandydatowi PO Bronisławowi Komorowskiemu[2]. Po jego wygranej kilku członków PD zostało doradcami prezydenta.

W wyborach parlamentarnych w 2011 PD zarejestrowała dwóch kandydatów do Senatu: Henryka Kierzkowskiego w okręgu włocławskim i Grażynę Szelc w okręgu krośnieńskim[3]. W wyborach do Sejmu kilku reprezentantów PD znalazło się na listach SLD, pojedynczy również na listach PO i Ruchu Palikota. Żaden z nich nie uzyskał mandatu. Kandydaci do Senatu zajęli ostatnie miejsca w swoich okręgach.

21 stycznia 2012 na nowego przewodniczącego partii został wybrany Andrzej Celiński, który krótko przed kongresem wstąpił do ugrupowania. W głosowaniu pokonał dotychczasową przewodniczącą Brygidę Kuźniak.

[edytuj] Program polityczny

Do postulatów Partii Demokratycznej należą:

  • obniżka pozapłacowych kosztów pracy i ulg podatkowych dla osób zakładających swoją pierwszą firmę;
  • tworzenie nowych miejsc pracy (m.in. przez roczne zwolnienia obowiązku opłacania ZUS-u dla absolwentów podejmujących pierwszą pracę);
  • powołanie Rzecznika Przedsiębiorstw dla obrony pokrzywdzonych przez urzędy skarbowe czy inne instytucje publiczne;
  • zwiększenie wydatków na edukację;
  • stworzenie funduszu stypendialnego dla studentów z dobrymi wynikami w nauce;
  • upowszechnienie wychowania przedszkolnego pięciolatków (szczególnie z obszarów wiejskich) oraz nauczania dwóch języków obcych w szkole podstawowej;
  • standaryzacja wyceny świadczeń medycznych w całym kraju;
  • stabilizacja zasad kontraktowania usług zdrowotnych;
  • restrukturyzacja długów ZOZ-ów;
  • utworzenie sieci szpitali publicznych niepodlegających prywatyzacji;
  • obniżenie taryf telekomunikacyjnych w celu upowszechnienia dostępu do Internetu.

Partia Demokratyczna postuluje wprowadzenie rejestrowanych związków partnerskich[4], sprzeciwia się natomiast legalizacji eutanazji, przywróceniu kary śmierci, powszechnemu dostępowi do broni oraz archiwów Instytutu Pamięci Narodowej. Jest zwolenniczką wprowadzenia częściowej odpłatności za studia państwowe i usługi medyczne w placówkach publicznych oraz zachowania powiatów i Senatu.

[edytuj] Struktura i działacze

Władze krajowe partii składają się z Zarządu Krajowego, Rady Politycznej oraz Rady Krajowej. Lokalnymi jednostkami organizacyjnymi, które grupują członków i umożliwiają im działanie w ramach partii, są koła, wchodzące następnie w skład regionów. Zarządy wszystkich ciał są wybierane w sposób demokratyczny przez wszystkich członków (w przypadku kół), bądź też ich delegatów (w przypadku regionów bądź stopnia krajowego). Władze krajowe partii wybierane są na kongresie krajowym.

[edytuj] Przewodniczący PD

[edytuj] Eurodeputowani (2004–2009)

[edytuj] Posłowie PD w Sejmie VI kadencji (tworzący Demokratyczne Koło Poselskie, wybrani z list LiD)

Na początku lipca 2009 wszyscy przystąpili do Stronnictwa Demokratycznego.

[edytuj] Senator PD w Senacie VI kadencji (2007, niezrzeszony, wybrany z ramienia PO)

[edytuj] Poseł PD w Sejmie IV kadencji (2005, niezrzeszony, wybrany z listy SLD-UP)

[edytuj] Senatorowie Koła Senackiego demokraci.pl w Senacie V kadencji (2005)

Koło przybrało nazwę "demokraci.pl" 18 maja 2005 (wcześniej nosiło nazwę "Koło Senackie Unii Wolności"). Krystyna Bochenek i Klemens Ścierski zostali wybrani w wyborach uzupełniających w 2004 z ramienia komitetu wyborczego UW. Pozostali senatorowie PD (pełniący mandat od początku kadencji) zostali wybrani w 2001 z ramienia komitetu Blok Senat 2001.

[edytuj] Poparcie

Wyniki w wyborach parlamentarnych
Wybory Poparcie Zmiana punktów procentowych Mandaty (Sejm) Zmiana Mandaty (Senat) Zmiana
2005 2,45%
2007[5] 3 Green Arrow Up Darker.svg 3 0
Wyniki w wyborach prezydenckich
Wybory Kandydat Głosowanie Poparcie Uwagi
2005
Henryka Bochniarz I tura 1,26% Kandydat nie przeszedł do II tury
2010
Tomasz Nałęcz[6] Kandydat wycofał się
Wyniki w wyborach do Parlamentu Europejskiego
Wybory Poparcie Zmiana punktów procentowych Mandaty Zmiana L. miejsc dla Polski
2009[7] 0 Red Arrow Down.svg 4[8] 50

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. Kuźniak przewodniczącą Partii Demokratycznej. rp.pl, 10 stycznia 2009. [dostęp 4 września 2011].
  2. Uchwała Rady Krajowej Partii Demokratycznej – demokraci.pl z dnia 25 kwietnia 2010 r.. demokraci.pl. [dostęp 4 września 2011].
  3. Serwis PKW – Wybory 2011
  4. Demokraci a związki partnerskie. demokraci.pl. [dostęp 4 września 2011].
  5. W ramach koalicji Lewica i Demokraci.
  6. Wspólnie z SDPL.
  7. W ramach koalicji Porozumienie dla Przyszłości.
  8. W stosunku do UW.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Wikinews
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat kongresu założycielskiego Partii Demokratycznej
Wikinews
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat Partii Demokratycznej – demokraci.pl
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach