Demokratyczna Partia Serbii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Demokratyczna Partia Serbii
Lider Aleksandar Popović
Data założenia 1992
Adres siedziby Belgrad
Deklarowana
ideologia polityczna
narodowy konserwatyzm
Barwy niebieska
strona oficjalna

Demokratyczna Partia Serbii (serb. Demokratska stranka Srbije / Демократска странка Србије, DSS) – serbska partia polityczna o profilu narodowo-konserwatywnym oraz chrześcijańsko-demokratycznym[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Demokratyczna Partia Serbii powstała 26 lipca 1992. Założyła ją grupa prawicowych działaczy Partii Demokratycznej pod przywództwem Vojislava Koštunicy, która dążyła do zawarcia porozumienia z innymi umiarkowanie nacjonalistycznymi ugrupowaniami (w tym Serbskim Ruchem Odnowy). DSS weszła do opozycyjnej wobec Slobodana Miloševicia koalicji DEPOS, w 1992 uzyskała z jej ramienia 18 miejsc w Zgromadzeniu Narodowym. W kolejnych wyborach z 1993 startowała do parlamentu Serbii samodzielnie, wprowadzając 7 posłów. W 1996 brała udział w tworzeniu opozycyjnej koalicji Razem, wspierała protesty przeciwko nadużyciom wyborczym, później ponownie działała samodzielnie, w 1997 przyłączyła się do bojkotu wyborów parlamentarnych.

W 2000 Demokratyczna Partia Serbii przystąpiła do Demokratycznej Opozycji Serbii. Jej lider z ramienia DOS zwyciężył w wyborach na urząd prezydenta federalnego Jugosławii, pokonując Slobodana Miloševicia. Kontrolowana przez władze komisja wyborcza odmówiła uznania tych wyników. Wywołało to masowe wielotysięczne protesty w całym kraju, w trakcie których 5 października 2000 doszło do zajęcia instytucji rządowych. Ostatecznie 7 października tegoż roku Vojislav Koštunica objął urząd prezydenta Jugosławii.

W wyborach parlamentarnych z 23 grudnia 2000 koalicja DOS zdobyła 176 na 250 miejsc w parlamencie, z czego około 45 przypadło DSS. Jej przedstawiciel stanął na czele parlamentu, partia objęła także teki ministerialne w nowym rządzie Zorana Đinđicia, który powstał w styczniu 2001. Już w sierpniu tego samego roku Demokratyczna Partia Serbii wyszła z koalicji, protestując przeciwko wydaniu ekstradycji Slobodana Miloševicia[2]. W 2002 jej przywódca dwukrotnie kandydował na urząd prezydenta Serbii, uzyskiwał w nich najwięcej głosów, jednak wybory te okazały się nieważne z uwagi na zbyt niską frekwencję. W wyborach w 2003 DSS uzyskała 53 mandaty. Vojislav Koštunica został wybrany w marcu 2004 na nowego premiera, stając na czele koalicji z Nową Serbią, Serbskim Ruchem Odnowy i G17 Plus. W wyborach w 2007 przeprowadzonych po wyjściu tej ostatniej partii z rządu lista wyborcza DSS-NS uzyskała 46 mandatów. W maju 2007 przywódca ugrupowania po raz drugi objął urząd premiera, koalicjantami zostały Partia Demokratyczna i G17 Plus.

Rząd rozpadł się o deklaracji niepodległości Kosowa z lutego 2008. Doprowadziło to do przedterminowych wyborów, w których DSS zdobyła 21 mandatów, przechodząc do opozycji. Pozostała w opozycji również po wyborach w 2012, w których samodzielnie wywalczyła 21 miejsc w parlamencie[1]. Również w 2012 partia wystąpiła z Europejskiej Partii Ludowej, w której posiadała status obserwatora[3].

W wyborach w 2014 DSS nie przekroczyła wyborczego progu i znalazła się poza parlamentem[4]. W konsekwencji po blisko 22 latach kierowania partią z funkcji jej przewodniczącego zrezygnował Vojislav Koštunica, którego zastąpił Aleksandar Popović[5].

Wybory do Zgromadzenia Narodowego[edytuj | edytuj kod]

  • 1992 – 17,9% głosów i 18 mandatów w ramach koalicji DEPOS
  • 1993 – 5,1% głosów i 7 mandatów
  • 1997 – bojkot wyborów
  • 2000 – 64,1% głosów i 45 mandatów w ramach koalicji DOS
  • 2003 – 17,7% głosów i 48 mandatów
  • 2007 – 16,5% głosów i 33 mandaty w ramach koalicji z NS
  • 2008 – 11,6% głosów i 21 mandatów w ramach koalicji z NS
  • 2012 – 7,0% głosów i 21 mandatów
  • 2014 – 4,2% głosów i 0 mandatów

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Parties and Elections in Europe – Serbia (ang.). [dostęp 2014-02-04].
  2. Democratic Opposition of Serbia (Political alliance, Serbia and Montenegro) (ang.). crwflags.com. [dostęp 2014-02-04].
  3. DSS napustio Evropsku narodnu partiju (serb.). rts.rs, 25 lutego 2012. [dostęp 2014-02-04].
  4. RIK: SNS osvojila 158 mandata (serb.). b92.net, 17 marca 2014. [dostęp 2014-03-17].
  5. Aleksandar Popović zamenio Koštunicu: A zar je bilo lakih dana? (serb.). pressonline.rs, 19 marca 2014. [dostęp 2014-04-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]