Demony dobrego Dextera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Demony dobrego Dextera
Darkly Dreaming Dexter
Autor Jeff Lindsay
Miejsce wydania Stany Zjednoczone
Język angielski
Data I wyd. 2004
Data I wyd. polskiego 2006
Pierwszy wydawca polski Amber
poprzednia
brak
następna
Dekalog dobrego Dextera

Demony dobrego Dextera albo Demony Dextera (oryg. Darkly Dreaming Dexter) – sensacyjno-kryminalna powieść Jeffa Lindsaya, wydana po raz pierwszy w 2004 roku. W 2005 roku otrzymała nagrodę Dilys Award[1]. Na jej podstawie zrealizowano serial telewizyjny Dexter. Kontynuacją Demonów dobrego Dextera jest Dekalog dobrego Dextera.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Głównym bohaterem i zarazem narratorem powieści jest Dexter Morgan – szanowany specjalista od laboratoryjnych analiz krwi pracujący w wydziale zabójstw policji w Miami. W nocy Dexter staje się seryjnym zabójcą, który pod wpływem Mrocznego Pasażera – wewnętrznego głosu, domagającego się, by Dexter mordował – zabija innych seryjnych morderców, którzy uniknęli kary ze strony wymiaru sprawiedliwości. Sam Dexter opisuje siebie jako imitację człowieka, niezdolną do odczuwania prawdziwych uczuć, jednak zgodnie z naukami swego przybranego ojca Harry'ego we wszystkim naśladuje „prawdziwe życie”, aby inni ludzie nie nabrali podejrzeń co do jego skrywanej działalności.

Kolejne zbrodnie, z którymi stykał się w pracy, nie robią na Dexterze wrażenia, jednak zainteresowanie wzbudza w nim zabójstwo prostytutki wykonane w „artystycznym stylu”, z charakterystyczną dla Dextera dbałością, po którym w miejscu odnalezienia ciała nie została ani jedna kropla krwi. Deborah Morgan, siostra Dextera, uważa, że rozwiązanie tej sprawy może jej pomóc awansować z policji obyczajowej do wydziału zabójstw. Dexter pomaga siostrze, ale jednocześnie sam chce odnaleźć mordercę. Z czasem, ze względu na nawiedzające go sny, zaczyna się zastanawiać, czy to nie on jest poszukiwanym zabójcą.

Przypisy

  1. The Dilys Award (ang.). The Independent Mystery Booksellers Association (IMBA). [dostęp 5 stycznia 2010].