Demony dobrego Dextera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Demony dobrego Dextera
Darkly Dreaming Dexter
Autor Jeff Lindsay
Miejsce wydania Stany Zjednoczone
Język angielski
Data wydania 2004
Data wydania polskiego 2006
Pierwszy wydawca polski Amber
poprzednia
brak
następna
Dekalog dobrego Dextera

Demony dobrego Dextera albo Demony Dextera (oryg. Darkly Dreaming Dexter) – sensacyjno-kryminalna powieść Jeffa Lindsaya, wydana po raz pierwszy w 2004 roku. W 2005 roku otrzymała nagrodę Dilys Award[1]. Na jej podstawie zrealizowano serial telewizyjny Dexter. Kontynuacją Demonów dobrego Dextera jest Dekalog dobrego Dextera.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Głównym bohaterem i zarazem narratorem powieści jest Dexter Morgan – szanowany specjalista od laboratoryjnych analiz krwi pracujący w wydziale zabójstw policji w Miami. W nocy Dexter staje się seryjnym zabójcą, który pod wpływem Mrocznego Pasażera – wewnętrznego głosu, domagającego się, by Dexter mordował – zabija innych seryjnych morderców, którzy uniknęli kary ze strony wymiaru sprawiedliwości. Sam Dexter opisuje siebie jako imitację człowieka, niezdolną do odczuwania prawdziwych uczuć, jednak zgodnie z naukami swego przybranego ojca Harry'ego we wszystkim naśladuje „prawdziwe życie”, aby inni ludzie nie nabrali podejrzeń co do jego skrywanej działalności.

Kolejne zbrodnie, z którymi stykał się w pracy, nie robią na Dexterze wrażenia, jednak zainteresowanie wzbudza w nim zabójstwo prostytutki wykonane w „artystycznym stylu”, z charakterystyczną dla Dextera dbałością, po którym w miejscu odnalezienia ciała nie została ani jedna kropla krwi. Deborah Morgan, siostra Dextera, uważa, że rozwiązanie tej sprawy może jej pomóc awansować z policji obyczajowej do wydziału zabójstw. Dexter pomaga siostrze, ale jednocześnie sam chce odnaleźć mordercę. Z czasem, ze względu na nawiedzające go sny, zaczyna się zastanawiać, czy to nie on jest poszukiwanym zabójcą.

Przypisy

  1. The Dilys Award (ang.). The Independent Mystery Booksellers Association (IMBA). [dostęp 5 stycznia 2010].