Demony wojny wg Goi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Demony wojny wg Goi
Demony wojny
Gatunek dramat, wojenny, sensacyjny
Rok produkcji 1998
Data premiery 20 marca 1998
Kraj produkcji Polska
Język polski, serbsko-chorwacki, francuski, niemiecki
Czas trwania 97 min
Reżyseria Władysław Pasikowski
Scenariusz Władysław Pasikowski
Główne role Bogusław Linda, Tadeusz Huk, Olaf Lubaszenko, Zbigniew Zamachowski, Artur Żmijewski, Mirosław Baka, Bartłomiej Topa, Radosław Pazura, Szymon Bobrowski, Tadeusz Szymków, Zbigniew Zapasiewicz, Piotr Polk
Muzyka Marcin Pospieszalski, Paweł Mirowski, Krzysztof Cugowski, Kasia Nosowska, Sweet Noise, Perfect, Proletaryat
Zdjęcia Paweł Edelman
Scenografia Paweł Mirowski
Montaż Wanda Zeman
Produkcja Dariusz Jabłoński
Dystrybucja Vision Film Distribution
Budżet 1 mln. zł
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z filmu

Demony wojny wg Goi – dramat wojenny z 1998 r. w reżyserii i na podstawie scenariusza Władysława Pasikowskiego, początkowo wyświetlany jako Demony wojny wg Goyi. Angielski tytuł filmu to Demons of War. Film zgromadził w kinach 400 tys. widzów w Polsce.

Demony wojny wg Goi to pierwszy polski film wydany na płycie DVD. Film został nakręcony w Tatrach oraz w okolicach Olsztyna k. Częstochowy. W jednym z epizodów (jako asystent Zbigniewa Zapasiewicza) występuje ówczesny wójt tej gminy Jarosław Tobolewski. Sceny z płonącą wsią nakręcono w Dolinie Kobylańskiej w pobliżu Kobylan w województwie małopolskim. Pierwszą scenę filmu przedstawiającą Bałkany podczas wojny nakręcono w Kłodzku (województwo dolnośląskie). Zniszczone przez powódź w 1997 roku ulice miasta w rzeczywistości wyglądały jak po bombardowaniu i dobrze oddawały klimat sceny.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu rozgrywa się w lutym 1996 roku na Bałkanach. Major Keller dowodzi polskim oddziałem IFOR w Bośni, który wykonuje zadania zgodnie z rezolucją ONZ. Keller podejmuje akcję sprzeczną z regulaminem i ma zostać karnie odesłany do Polski na miesiąc przed planowaną zmianą dowódcy kontyngentu. W związku z tym, wraz z nowym dowódcą majorem Kuszem, do bazy przyjeżdża prokurator, porucznik Czacki, który ma przeprowadzić śledztwo "w sprawie otwarcia ognia w rejonie Srebrenicy". Gdy pilot zestrzelonego norweskiego śmigłowca z polskimi żołnierzami na pokładzie prosi o pomoc, Keller chcąc ratować własnych żołnierzy prosi IFOR o zgodę na akcję ratowniczą. W odpowiedzi otrzymuje rozkaz zabraniający opuszczania obozu. Keller ignoruje rozkazy i wraz ze swoim oddziałem wyrusza na pomoc zestrzelonym.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Wanda Zeman: Orzeł (nominacja) – najlepszy montaż (1999 r.)
  • Paweł Edelman: Orzeł (nominacja) – najlepsze zdjęcia (1999 r.)
  • Marcin Pospieszalski: Orzeł (nominacja) – najlepsza muzyka (1999 r.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]