Demoralizacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Demoralizacja – odrzucanie oraz negowanie przyjętych wartości, norm, zasad etyki, praw życia zbiorowego i indywidualnego. Łamanie przyjętych norm prowadzić może do przekroczenia zasad zapisanych w przepisach prawa, np. gwałt popełniony pod wpływem pornografii. Absolutnie błędna jest rozpowszechniona opinia, że demoralizacja jest aktem świadomym[1].

Dowód: Pedofil Gary Bishop który zamordował pięciu młodych chłopców w Salt Lake City w stanie Utah, aby ukryć fakty ich seksualnego wykorzystania. Napisał on w swoim liście po udowodnieniu mu winy: "Pornografia była rozstrzygającym czynnikiem w moim wypadku. Tak się stało, że zacząłem odczuwać pociąg seksualny do młodych chłopców i zacząłem sobie wyobrażać ich nago. W niektórych księgarniach były do nabycia książki na temat edukacji seksualnej, które zawierały zdjęcia lub obrazki nagich chłopców. Kupowałem te książki i używałem ich do ożywiania moich fantazji w trakcie masturbacji. To jednak mi nie wystarczało...". Gary Bishop chciał tylko swojego dobra pojętego jako przyjemność. Jest to typowy przypadek. Innym wyzwalaczem takich zachowań jest chęć bycia bogatym, która prowadzi do popełniania czynów kryminalnych, które także nie są w sobie celem.

Demoralizacja pierwotna, praprzyczyna demoralizacji[edytuj | edytuj kod]

Ze współczesnych badaczy już Lew Tołstoj w 1849 roku otworzył w Jasnej Polanie szkołę dla dzieci chłopskich, gdzie zaobserwował wśród nich wrodzoną, naturalną tendencję do agresji z znęcania się nad innymi dziećmi. Ciekawe studium takich zachowań zawiera książka "Władca much" Wiliama Goldinga. Człowiek rodzi się więc obciążony złem, swego rodzaju pierwotną demoralizacją. Jej uleczeniu służy proces wychowania i praca nad charakterem, która staje się potem zadaniem już samodzielnym pojedynczego człowieka. W etyce katolickiej nazywa się te zjawisko obciążeniem grzechem pierworodnym.

Demoralizacja nieletnich[edytuj | edytuj kod]

Ofiarami demoralizacji są również dzieci i młodzież. Przejawem tej postawy wśród nieletnich jest uzależnienie od alkoholu, narkotyków, nikotyny, leków lecz również prostytucja. Duży wpływ na demoralizowanie nieletnich ma otoczenie w którym się znajdują. Pod namowami rówieśników młodzież ulega ich wpływowi i przyjmuje ich negatywną postawę do społeczeństwa. Zdemoralizowanie to objawia się narastającą agresją (często wywołana frustracją), która ma na celu wyrządzenie szkody przedmiotowi tej agresji. Na zachowania agresywne mają również wpływ media[2]. Ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich[3] w art. 4 egzemplifikuje zachowania świadczące o demoralizacji nieletniego. Są to w szczególności takie zachowania, jak naruszanie zasad współżycia społecznego, popełnienie czynu zabronionego, systematyczne uchylanie się od obowiązku szkolnego lub kształcenia zawodowego, używanie alkoholu lub innych środków w celu wprowadzenia się w stan odurzenia, uprawianie nierządu, włóczęgostwo, udział w grupach przestępczych.

Demoralizacja - formy agresji[edytuj | edytuj kod]

  • poniżanie, złośliwości czy kpiny
  • wandalizm
  • bicie, znęcanie się
  • w skrajnych przypadkach zabójstwo

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Demoralizacja - WIEM, darmowa encyklopedia
  2. wychowawcza.pl
  3. Ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich z dn. 26.10.1982 r. (Dz. U. z 2014 r. Nr 0, poz. 382)

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.