Denga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Esclapius stick.svg
Gorączka denga
ICD-10 A90-A91
Rozmieszczenie gorączki denga na świecie w 2006. Czerwony: epidemiczna gorączka denga. Niebieski: Aedes aegypti

Denga – potencjalnie śmiertelna wirusowa choroba odzwierzęca, przyjmująca postać gorączki krwotocznej występująca u ludzi i niektórych małp. Patogenem odpowiedzialnym za wywołanie choroby są wirusy dengi z rodziny Flaviviridae, przenoszone przez komary z rodzaju Aedes, głównie Aedes albopictus i Aedes aegypti. Do głównych objawów poza wysoką gorączką należą silne bóle i sztywność stawów. Występuje endemicznie w strefie subtropikalnej i tropikalnej. Ze względu na brak szczepionki i skutecznych leków antywirusowych możliwe jest tylko leczenie objawowe.

Spis treści

[edytuj] Etiologia

Stwierdzono 4 typy serologiczne wirusów denga.

  • I - występujący w obu pasach podzwrotnikowych i pasie zwrotnikowym.
  • II - występujący w pasie zwrotnikowym
  • III - w Indiach, na Filipinach i płd.wsch. Azji
  • IV - Indie i Filipiny.

[edytuj] Epidemiologia

Choroba występuje endemicznie w krajach strefy tropikalnej i subtropikalnej, głównie w Azji, Afryce i na wyspach południowego Pacyfiku. Pojedyncze przypadki zarażeń u ludzi odnotowano także w niektórych stanach USA. W Polsce spotyka się przypadki „importowane” z rejonów endemicznych. Łańcuch epidemiczny stanowią : człowiek lub niektóre gatunki małp oraz komary z rodzaju Aedes[1][2]. Nie dochodzi do zakażeń człowiek-człowiek. W latach 2000-2002 wystąpiły masowe zachorowania na Filipinach, w Indonezji, w obu Amerykach i na Karaibach.

[edytuj] Patogeneza

Zakażenie wirusami denga przebiega najczęściej bezobjawowo. W przypadkach klinicznie pełnoobjawowych dochodzi do rozwoju jednej z trzech postaci: postaci klasycznej, łagodniejszej postaci atypowej lub najcięższej - gorączki krwotocznej.

[edytuj] Objawy

  • nagła gorączka
  • silne bóle głowy i stawów
  • szybki spadek liczby płytek krwi
  • wysypka
  • ból gałek ocznych

[edytuj] Rozpoznanie

Rozpoznanie dengi klasycznej jest zazwyczaj trudne poza terenami endemicznymi. Potwierdzeniem rozpoznania jest izolacja wirusa, a także zwiększenie stężenia swoistych przeciwciał. Różnicować należy z grypą i stanami rzekomogrypowymi, zimnicą oraz zespołami toksycznymi.

[edytuj] Leczenie

W klasycznej dendze leczenie jest wyłącznie objawowe. W gorączce krwotocznej stosuje się leki zapobiegające skazie krwotocznej oraz leczenie przeciwwstrząsowe.


[edytuj] Zapobieganie

Polega przede wszystkim na zwalczaniu komarów. Opracowywana atenuowana szczepionka przeciw dendze znajduje się w fazie testów laboratoryjnych.

Przypisy

  1. Moutailler et al. Recently introduced Aedes albopictus in Corsica is competent to Chikungunya virus and in a lesser extent to dengue virus. „Tropical Medicine & International Health”. 9 (14). S. 1105-1109. doi:10.1111/j.1365-3156.2009.02320.x (ang.). 
  2. Chester G. Moore, Carl J. Mitchell. Aedes albopictus in the United States: Ten-Year Presence and Public Health Implications. „Emerging Infectious Diseases”. 3 (3), 1997 (ang.). 

[edytuj] Bibliografia

  • "Choroby zakaźne i pasożytnicze" pod redakcją Zdzisława Dziubka
Star of life2.svg

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach