Dienis Mieńszow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Denis Mienszow)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dienis Mieńszow
Menchov w 2011 roku
Menchov w 2011 roku
Narodowość  Rosja
Data urodzenia 25 stycznia 1978
Pseudonim Orzeł z Nawarry
The Silent Assassin (pol. Cichy Zabójca)
Wzrost 1.80 m
Waga 65 kg
Drużyna Team Katusha
Największy sukces 1. miejsce w Vuelta a España (2005, 2007)
1. miejsce w Giro d'Italia (2009)
2. miejsce w Tour de France (2010)
Drużyny
2000 - 2004
2005 - 2010
2011
2012 - ...
Banesto
Rabobank Cycling Team
Geox-TMC
Team Katusha

Dienis Nikołajewicz Mieńszow (ros. Денис Николаевич Меньшов; ur. 25 stycznia 1978 w Orle) – rosyjski kolarz szosowy, zawodnik grupy UCI ProTour Team Katusha, zwycięzca Giro d'Italia oraz dwukrotny triumfator Vuelta a España (2005 i 2007).

Mieńszow to zawodnik bardzo dobrze radzący sobie w górach oraz podczas jazdy indywidualnej na czas.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Obok zainteresowania pływaniem, piłką nożną i narciarstwem biegowym, Mieńszow obudził w sobie zapał do kolarstwa. Impulsem do tego były relacje telewizyjne z wyścigów na zachodzie, w których najbardziej podziwiał Miguela Induraina. Jego pierwszym dużym sukcesem było mistrzostwo Rosji juniorów w jeździe na czas. W wieku 17 lat wstąpił do klubu CSKA Moskwa, gdzie znalazły się dla niego dobre warunki do treningów.

W Samarze znalazł Mieńszow małą lokalną grupę kolarską (należącą do 3-ciej dywizji), sponsorowaną przez producenta samochodów Łada, co pozwoliło mu na udział w zagranicznych imprezach. Startował w wielu wyścigach na zachodzie, szczególnie w Belgii, Francji i Hiszpanii, gdzie zwrócił na niego uwagę Francis Lafargue, dyrektor sportowy teamu iBanesto.

Banesto[edytuj | edytuj kod]

Rosjanin przeszedł na zawodowstwo w 2000 roku. Pod skrzydłami hiszpańskiej ekipy wygrał w 2001 roku wyścig Tour de l'Avenir. W następnym roku podczas Dauphiné Libéré zwyciężył na etapie prowadzącym na legendarne Mont Ventoux. W sezonie 2003 Mieńszow po raz trzeci wystartował w Wielkiej Pętli. Dał się poznać jako solidny zawodnik i zajął 11. miejsce. Ukoronowaniem występu we Francji było zdobycie koszulki najlepszego młodzieżowca wyścigu. Ostatni sezon w Banesto (w 2004 roku pod nazwą Illes Baleares - Banesto) zapisał się także bardzo dobrze w jego kolarskim CV. Wygrał wyścig Dookoła Kraju Basków, dystansując takich zawodników jak Iban Mayo czy Alejandro Valverde. Ściganie w Hiszpanii szło mu dobrze do końca roku - zwyciężył na jednym z etapów podczas wyścigu w Aragonii, zajął 2. miejsce w Vuelta a Burgos, a na 5. etapie Vuelta a España wpadł na metę jako pierwszy, o kilka sekund wyprzedzając rywali. Wyścigu nie ukończył, ale na hiszpańskie drogi miał zawitać jeszcze nie raz.

Rabobank[edytuj | edytuj kod]

Dienis Mieńszow (po prawej) i Roberto Heras na trasie wyścigu Vuelta a España 2005.

Mieńszow podpisał dwuletni kontrakt z holenderską ekipą i został jej liderem. Początek sezonu nie zapowiadał się kolorowo - zajął 3. miejsce w Tour de Romandie, a podczas Tour de France nie mógł podjąć walki z powodu przeziębienia. Jesień okazała się dla niego o wiele bardziej owocna - w hiszpańskiej Vuelcie wygrał dwie czasówki, co pozwoliło mu na zdobycie prowadzenia w wyścigu. Zdołał je utrzymać do 15. etapu, kiedy to w górach zgubił go Roberto Heras. W końcowej klasyfikacji Rosjanin zajął 2. miejsce, wygrywając klasyfikację kombinowaną. Jednak już w październiku 2005 roku okazało się, że Heras stosował niedozwolone środki podczas 20. etapu (czasówki). Wykryta w jego organizmie erytropoetyna (w skrócie EPO) stała się podstawą do dyskwalifikacji Hiszpana[1]. W ten sposób Dienis Mieńszow został zwycięzcą Grand Touru.

W 2006 roku przygotowywał się do Tour de France. Podczas wyścigu wygrał 11. etap, wyprzedzając na górskim sprincie Leviego Leipheimera i Floyda Landisa. W trzecim tygodniu nie był jednak w stanie utrzymać tak wysokiej dyspozycji i spadł w generalce z 3. na 6. miejsce. W końcowej klasyfikacji uplasował się na 5. miejscu.

Podczas Tour de France 2007 wycofał się na 17. etapie, dzień po tym jak jego zespołowy kolega Michael Rasmussen został z wyścigu wyrzucony za rozmijanie się z kontrolami antydopingowymi. Jesienią Mieńszow postawił sobie za cel hiszpańską Vueltę. Udało mu się go osiągnąć, dzięki wygranej na górskim etapie i dominacji w drugiej połowie wyścigu. Ponownie wygrał także klasyfikację kombinowaną, a pełnię triumfu uzupełniła koszulka najlepszego górala.

W sezonie 2008 rozpoczął ściganie od 5. miejsca we Włoszech. Później skoncentrował się na Tour de France, który ukończył na 4. pozycji. Po dyskwalifikacji trzeciego Bernharda Kohla nie został przesunięty na podium, najniższy jego stopień pozostał pusty.

W 2009 roku wygrał Giro d'Italia, triumfując na 5. i 12. etapie. Mimo kraksy na finałowej czasówce w Rzymie zachował prowadzenie w wyścigu, pokonując o 41 sekund Włocha Danilo di Lucę[2].

Sezon 2010 Rosjanin podporządkował wyścigowi we Francji. Zajął trzecie miejsce, ustępując jedynie Alberto Contadorowi i Andy'emu Schleckowi. Jednak 6 lutego 2012 roku CAS zdyskwalifikował El Pistolero, co sprawiło, że zawodnik Rabobanku przesunął się na 2. pozycję.

Geox-TMC[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec 2010 roku Mieńszow zmienił barwy, przechodząc do nowej ekipy. Geox-TMC, drużyna sponsorowana przez giganta obuwniczego, postawił na niego oraz zwycięzcę Tour de France 2008 - Carlosa Sastre. Mieńszow zajął 8. miejsce w Giro d'Italia - później siódme, po dyskwalifikacji Alberto Contadora[3].

Geox nie posiadał licencji ProTour, nie został także zaproszony na Tour de France. W tej sytuacji Rosjanin pojechał po raz kolejny Vueltę. Wywalczył piąte miejsce, pomagając Juanowi José Cobo w odniesieniu końcowego triumfu.

Katusha[edytuj | edytuj kod]

Mieńszow zasilił skład rosyjskiej grupy pod koniec 2011 roku[4]. W jej barwach ma walczyć o zwycięstwo w Tour de France 2012.

Najważniejsze zwycięstwa i sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w Grand Tourach[edytuj | edytuj kod]

Grand Tour 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011
Jersey pink.svg Giro - - - - - - - 5 1 - 7
Jersey yellow.svg Tour 47 93 11 DNF 85 5 DNF 4 51 2 -
Jersey red.svgVuelta - - - DNF 1 DNF 1 - - 41 5

DNF - (ang. didn't finish) - nie ukończył rywalizacji

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy