Dent d'Hérens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dent d'Hérens
Dent d'Hérens
Państwo  Szwajcaria
 Włochy
Pasmo Alpy Pennińskie
Wysokość 4171 m n.p.m.
Wybitność 692 m
Pierwsze wejście 12 sierpnia 1863
F.C. Grove, W.E. Hall, R.S. Macdonald, M. Woodmass, M. Anderegg, J.-P. Cachat i P. Perren
Położenie na mapie Valais
Mapa lokalizacyjna Valais
Dent d'Hérens
Dent d'Hérens
Położenie na mapie Szwajcarii
Mapa lokalizacyjna Szwajcarii
Dent d'Hérens
Dent d'Hérens
Ziemia 45°58′12″N 7°36′18″E/45,970000 7,605000Na mapach: 45°58′12″N 7°36′18″E/45,970000 7,605000

Dent d'Hérens (4171 m n.p.m.) – szczyt w Alpach Pennińskich na granicy Włoch (region Valle d'Aosta) i Szwajcarii (kanton Valais).

Pierwsze wejście zostało dokonane przez zespół: Florence Crawford Grove, William Edward Hall, Reginald Somerled Macdonald, Montagu Woodmass, Melchior Anderegg, Jean-Pierre Cachat i Peter Perren 12 sierpnia 1863. Kilka dni wcześniej szczyt atakowała grupa: Edward Whymper, Jean-Antoine Carrel i Luc Meynet, ale Whymper nalegał, aby wycofać się z drogi zachodnią granią ze względu luźne odłamy skalne. Whymper był bardzo zawiedziony, że nie wybrał drogi zdobywców przez lodowiec Grandes Murailles i napisał:

To jedyna góra w Alpach, którą zamierzałem zdobyć, a która prędzej czy później nie padła moim łupem. Nasza porażka była upokarzająca ... [1]

Pierwsze zimowe wejście zostało dokonane przez M. Piacenza, J. J. Carrell i G. B. Pellisier 16 czerwca 1910.

1300-metrowa północna ściana została pokonana przez zespół: Willi Welzenbach i Eugen Allwein 10 sierpnia 1925, a w dniach 14-17 marca 1964 była sceną poważnego wypadku i długiej akcji ratunkowej.[2] Po zdobyciu ściany i biwaku na szczycie połączony zespół niemiecko (Gerhard Deves i Leo Herncarek), polsko (Jerzy Hajdukiewicz i Krzysztof Berbeka), szwajcarski (Eckhart Grassmann, Pierre Monkewitz i Dieter Naef) miał dwa groźne odpadnięcia, jedno o długości 200 metrów. Wspinacze zostali unieruchomieni na ścianie przez cztery dni, dopóki nie zostali uwolnieni przez ratowników. Krzysztof Berbeka zmarł w szpitalu, a Leo Herncarek i Dieter Naef musieli zostać poddani amputacjom.

Przypisy

  1. Dumler, Helmut and Willi P. Burkhardt, The High Mountains of the Alps, London: Diadem, 1994, p. 157
  2. Robin G., Pennine Alps Central, London: Alpine Club, 1975, p. 277

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]