Denys Zubryćkyj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Denys Zubryćkyj
Денис Іванович Зубрицький
Denys Zubryćkyj
Data i miejsce urodzenia 1777
Batiatycze
Data i miejsce śmierci 4 stycznia 1862
Lwów
Zawód historyk, etnograf, archiwista, publicysta

Denys Zubryćkyj (pol. Dionizy Zubrzycki, ukr. Денис Іванович Зубрицький, ur. 1777 w Batiatyczach, zm. 4 stycznia 1862 we Lwowie) – ukraiński historyk, etnograf, archiwista, publicysta, czołowy działacz ruchu moskalofilskiego w Galicji.

W 1795 ukończył gimnazjum we Lwowie, i rozpoczął karierę urzędniczą. W latach 1829-1847 był współpracownikiem Instytutu Stauropigialnego.

Zubrzycki głosił potrzebę językowej i literackiej konsolidacji narodu ruskiego z Rosją, podkreślał niepodzielność całego narodu ruskiego, do którego zaliczał Rosjan, Ukraińców i Białorusinów[1]. Powszechną cechą poglądów Zubrzyckiego był antysemityzm, pisał on m.in.:

Quote-alpha.png
Wydrzec biedny nasz lud z dłoni szatańskiej, to jest żydowskiej, jest pierwszym i najważniejszym krokiem do odrodzenia go[2].

Swoje utwory pisał w jazycziu oraz w językach polskim i niemieckim.

Główne prace[edytuj | edytuj kod]

  • "Rys do historyi narodu ruskiego w Galicyi i hierarchji cerkiewney w temże krolestwie" (1837),
  • "Kronika miasta Lwowa" (1844),
  • "Krytyczno-historyczna powieść minionych lat Czerwonej albo Halickiej Rusi" ("Критико–історична повість временних літ Червоної або Галицької Русі")(1845),
  • "Historia starodawnego księstwa Halickiego w trzech tomach" ("Історія стародавнього Галицького князівства в трьох томах") (1852–1855).

Publikacje w języku polskim[edytuj | edytuj kod]

  • O uprawie koniczyny : rada dla pospolitego rolnika, Lwów 1821.
  • Uprawa lnu, rzecz dla galicyiskich gospodarzy, Lwów: F. Piller 1829.
  • Historyczne badania o drukarniach rusko-słowiańskich w Galicyi, Lwów 1836.
  • Rys do historyi narodu ruskiego w Galicyi i hierarchji cerkiewney w temże krolestwie, z. 1: Od zaprowadzenia Chrześciaństwa na Rusi aż do opanowania Rusi czerwoney przez Kazimierza Wielkiego od roku 988 do roku 1340, Lwów 1837.
  • Kronika miasta Lwowa, Lwów 1844.
  • Granice między ruskim i polskim narodem w Galicyi, Lwów 1849.
  • Historyczne badania o drukarniach rusko-słowiańskich w Galicyi, L'vov': Stavropigijskij Institut 1912.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jan Kozik, Ukraiński ruch narodowy w Galicji w latach 1830-1848, Kraków 1973, s. 120, 152
  2. Jan Kozik, Ukraiński ruch narodowy w Galicji w latach 1830-1848, Kraków 1973, s. 193, 203 - przypis 163