Departament poznański (Księstwo Warszawskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Departament poznański – jednostka administracyjna Księstwa Warszawskiego ze stolicą w Poznaniu utworzona na podstawie art. 64 konstytucji z dotychczasowego departamentu poznańskiego Prus Południowych. 19 grudnia 1807 r. dokonano podziału departamentu na powiaty i zgromadzenia gminne[1]. Po kongresie wiedeńskim wszedł w skład Wielkiego Księstwa Poznańskiego.

W 1810 r. departament liczył 581 210 mieszkańców[2]. Prefektem departamentu od 1807 do maja 1809 r. był Józef Łuba, a od czerwca 1809 r. Józef Adam Poniński[3].

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

  • powiat poznański
  • powiat babimojski
  • powiat gnieźnieński
  • powiat powidzki
  • powiat wągrowiecki
  • powiat kościański
  • powiat wschowski
  • powiat krobski
  • powiat krotoszyński
  • powiat międzyrzecki
  • powiat pyzdrski
  • powiat średzki
  • powiat obornicki
  • powiat śremski

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. DzP KW Nr 2, s. 22
  2. Jerzy Kozłowski, Administracja Wielkopolski pod pruskim zaborem 1793-1918, Poznań 2000, s. 20, ISBN 83-86134-87-9
  3. Jerzy Kozłowski, Administracja Wielkopolski pod pruskim zaborem 1793-1918, Poznań 2000, s. 21, ISBN 83-86134-87-9