Depolaryzator

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy substancji elektrolitycznej. Zobacz też: pojęcie fizjologiczne depolaryzacji.

Depolaryzator (substancja elektroaktywna) – substancja chemiczna obecna w roztworze elektrolitu, która ulegając procesom utleniania bądź redukcji na powierzchni elektrody, przeciwdziała jej polaryzacji, tj. powoduje zmiany potencjału elektrody w kierunku potencjału równowagowego[1]. Pojęcie depolaryzator jest też często używane w sensie ogólniejszym, jako określenie substancji dodawanej do elektrolitu w celu zapobiegania wszelkim niepożądanym reakcjom elektrodowym.

W literaturze, zwłaszcza starszej, pojęcie depolaryzator oznaczać może substancję dodawaną do materiału elektrodowego ogniw galwanicznych w celu zapobiegania nadmiernej polaryzacji elektrod w czasie pobierania prądu z ogniwa. W wyniku polaryzacji elektrod na ich powierzchni mogą wydzielać się gazy, które blokując powierzchnię czynną elektrody, powodują spadek wydajności prądowej ogniwa. W zależności od konstrukcji ogniwa depolaryzator stanowi domieszkę do materiału samej elektrody lub jest umieszczany w bezpośrednim jej sąsiedztwie. Depolaryzatorami katodowymi są zazwyczaj silne środki utleniające (np. dwutlenek manganu, kwas azotowy, kwas chromowy), czasem używa się również depolaryzatorów anodowych w charakterze których stosowane są silne reduktory[2].

Zgodnie z zaleceniami IUPAC, nazwa depolaryzator jest przestarzała i zaleca się stosować określenie „substancja elektroaktywna”[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Allen J. Bard, Larry R. Faulkner: ELECTROCHEMICAL METHODS. Fundamentals and Applications. Wyd. 2. New York: John Willey & Sons, Inc., 2001, s. 22. ISBN 0-471-04372-9. (ang.)
  2. Depolaryzacja. W: Encyklopedia Techniki. Chemia. Wyd. 4. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1993. ISBN 8320413125.
  3. Depolarizer (ang.) [w:] A.D. McNaught, A. Wilkinson: IUPAC. Compendium of Chemical Terminology („Gold Book”). Wyd. 2. Oksford: Blackwell Scientific Publications, 1997. Wersja internetowa: M. Nic, J. Jirat, B. Kosata: Depolarizer (ang.), aktualizowana przez A. Jenkins. doi:10.1351/goldbook.D01599