Der Hölle Rache kocht in meinem Herzen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Der Hölle Rache kocht in meinem Herzen ("Piekielna zemsta kipi w moim sercu") to druga aria śpiewana przez Królową Nocy w operze Czarodziejski flet (oryg. Die Zauberflöte) skomponowanej przez W. A. Mozarta, do której libretto napisał Emanuel Schikaneder.

Aria[edytuj | edytuj kod]

Początek pierwszego fragmentu koloraturowego

"Der Hölle Rache kocht in meinem Herzen", częściej nazywana "Der Hölle Rache" oraz błędnie nazywana "Arią Królowej Nocy" (pomimo faktu, że Królowa Nocy śpiewa wcześniej jeszcze inną arię w tej operze: "O zittre nicht, mein lieber Sohn"). Jest uważana za jedną z najbardziej znanych arii operowych, łatwą do zapamiętania o szybkim tempie.

Wykonywana w III części drugiego aktu.

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Aria została skomponowana w tonacji d-moll na pary fletów, obojów, fagotów, rogów, trąbek razem z kotłami oraz sekcją smyczkową. Jest to większy skład niż dla arii "O zittre nicht, mein lieber Sohn" i wymaga udziału wszystkich muzyków orkiestry oprócz puzonistów.

Aria uznawana jest za bardzo trudny do wykonania utwór, okrzyknięta została jedną z najtrudniejszych arii operowych świata. Aria mieści się w przedziale dwóch oktaw, od f1 do f3. Wymaga ona dużego tessitura nawet dla sopranu.

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Słowa po niemiecku napisał przyjaciel Mozarta Emanuel Schikaneder, który podczas premierowego występu zagrał rolę Papagena.

Tekst arii

Der Hölle Rache kocht in meinem Herzen,
Tod und Verzweiflung flammet um mich her!
Fühlt nicht durch dich Sarastro Todesschmerzen,
So bist du meine Tochter nimmermehr.
Verstossen sei auf ewig,
Verlassen sei auf ewig,
Zertrümmert sei'n auf ewig
Alle Bande der Natur
Wenn nicht durch dich Sarastro wird erblassen!
Hört, Rachegötter, hört der Mutter Schwur!

Sopranistki wykonujące arię[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą diwą, która wykonała tę arię była szwagierka Mozarta, Josepha Hofer, w wieku 33 lat. Hofer miała wyjątkowo wysoki głos oraz dużą biegłość przechodzenia między dźwiękami. Mozart znający jej ogromne możliwości głosowe napisał dwie arie, aby zaprezentować niezwykły głos.

Mozart był pod wrażeniem występów swojej szwagierki, o czym mówią anegdotki z jego czasów. Historia pochodzi z roku 1830 z listu kompozytora Ignaza von Seyfrieda i dotyczy zdarzenia z ostatniej nocy życia Mozarta - 4 grudnia 1791 roku.

Cicho, cicho! Hofer dochodzi do górnego F;-teraz moja szwagierka śpiewa swoją drugą arię, 'Der Hölle Rache'; z jaką mocą ona śpiewa i ma B 'Hört! hört! hört! der Mutter Schwur!'.

W dzisiejszych czasach wiele sławnych sopranów wykonuje tę arię również poza spektaklem. June Anderson śpiewała tę arię w filmie Amadeusz. Aria ta była ulubioną Florence Foster Jenkins - słynnej sopranistki-amatorki.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Pliki[edytuj | edytuj kod]

(audio)

Druga aria Królowej Nocy, Der Hölle Rache

Live recording

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Deutsch, Otto Erich (1965) Mozart: A Documentary Biography. Stanford University Press.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]