Dermot Mulroney

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dermot Mulroney
Data
i miejsce urodzenia
31 października 1963
Stany Zjednoczone Alexandria

Dermot Mulroney (ur. 31 października 1963 w Alexandria w stanie Wirginia) – amerykański aktor i producent filmowy i telewizyjny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ma pochodzenie irlandzkie. Przyszedł na świat jako jeden z czterech synów i pięciorga dzieci Michaela Mulroneya, profesora prawa w Villanova University, i Ellen, aktorki amatorki z Manchester, w stanie Iowa. Ma młodszą siostrę Moirę i trzech braci – dwóch starszych Conora i Seana oraz młodszego Kierana. Jego dziadkowie byli emigrantami z Donegal i Mayo (Irlandia), a jego babka była Amerykanką pochodzenia niemieckiego. Uczęszczał do Maury Elementary School i George Washington Junior High School, gdzie występował w przedstawieniach. W 1981 roku ukończył T. C. Williams High School w Alexandria, w stanie Wirginia, a w 1985 roku odebrał dyplom ukończenia wydziału filmowo-teatralno-muzycznego w School of Speech przy Northwestern University w Chicago, w stanie Illinois. Występował w programach improwizacji teatralnych – The Mee-Ow Show i The Mikado Gilberta i Sullivana, zanim znalazł hollywoodzkiego agenta z elitarnej William Morris Agency. Wystąpił z monologiem Sama Sheparda Chora miłość (Fool for Love).

Trafił na mały ekran w teledramatach CBSGrzech niewinności (Sin of Innocence, 1986) i Narkotykowy węzeł (The Drug Knot, 1986) jako narkoman, dramacie obyczajowym Zburzony, jeśli twój dzieciak po narkotykach (Shattered If Your Kid’s On Drugs, 1986) z udziałem Burta Reynoldsa, teledramacie ABC Tata (Daddy, 1987) z Patricią Arquette, telekomedii HBO Długa nieobecność (Long Gone, 1987) z Williamem Petersenem i Virginią Madsen oraz pojawił się gościnnie w jednym z odcinków serialu NBC Sława (Fame, 1986), zanim zadebiutował w kinowej komedii kryminalnej Blake’a Edwardsa Zachód słońca (Sunset, 1988) u boku Bruce’a Willisa, Malcolma McDowella i Mariel Hemingway.

Jego przełomową rolą była postać szóstego kowboja Brudnego Steve’a Stephensa w westernie Młode strzelby (Young Guns, 1988). Uznanie przyniosła mu drugoplanowa kreacja geja zarażonego wirusem HIV w Długoletni przyjaciel (Longtime Companion, 1990). Potem znalazł się w obsadzie komedii młodzieżowej Szansa dla karierowicza (Career Opportunities, 1991) z Jennifer Connelly. Za rolę Kinga, nastoletniego uciekiniera, próbującego przeżyć na ulicach Los Angeles w dramacie Dokąd zawiedzie cię dzień (Where the Day Takes You, 1992) i za postać Henry’ego w komedii Samantha (1992) został uhonorowany nagrodą Złotej Kosmicznej Igły na festiwalu filmowym w Seattle. W 1993 roku napisał tekst piosenki country „Someone Else’s Used Guitar” do filmu Petera Bogdanovicha W pogoni za sukcesem (The Thing Called Love, 1993), w którym zagrał jedną z głównych ról i wykonywał piosenki. Jego ekranowy pocałunek z Winoną Ryder w melodramacie Skrawki życia (How to Make an American Quilt, 1995) doczekał się nominacji do nagrody MTV.

Zagrał policjanta w thrillerze Psychopata (Copycat, 1995) z Sigourney Weaver i Holly Hunter. W 1996 roku wraz z zespołem The Low & Sweet Orchestra nagrał płytę Mash-up stylów rocka, punk i folk Goodbye to All That. Sukcesem komercyjnym była rola sympatii Julii Roberts i Cameron Diaz w czarnej komedii Mój chłopak się żeni (My Best Friend’s Wedding, 1997). W sitcomie NBC Przyjaciele (Friends, 2003) wystąpił jako Gavin Mitchell, przymilny współpracownik Rachel (Jennifer Aniston). Zagrał postać męskiej prostytutki w komedii romantycznej Pretty Man, czyli chłopak do wynajęcia (The Wedding Date, 2005). Wystąpił w dramacie Mroczne dziedzictwo (Undertow, 2004) i komedii Rodzinny dom wariatów (The Family Stone, 2005) z Sarah Jessica Parker. W 2007 roku na festiwalu filmowym w Filadelfii odebrał nagrodę za osiągnięcia artystyczne.

Mulroney wraz ze swoim bratem Seanem założyli klub muzyczny Double Door w Chicago. Dermot grał także w zespole Cranky George Trio. Współpracuje z innymi artystami, m.in. w 2005 roku grał na wiolonczeli i mandolinie z grupą Dave Matthews Band, Boyd Tinsley dla Alanis Morissette American Express w House of Blues w Hollywood. Był muzykiem towarzyszącym przy realizacji piosenki „Place Your Hand” Melissy Etheridge na albumie „Never Enough” (1992), a także dla grupy Rain Phoenix. Pojawił się w teledysku zespołu Balthazar Getty do piosenki „Tired of Being Sorry” w reż. Joaquina Phoenixa.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W dniu 17 listopada 1990 roku poślubił aktorkę Catherine Keener, którą poznał w 1987 roku na planie thrillera przygodowego Szkoła przeżycia (Survival Quest, 1989). Mają syna Clyde’a (ur. 1999). Jednak w maju 2005 roku doszło do separacji, 11 czerwca 2007 roku odbyła się sprawa sądowa, a 17 grudnia 2007 roku sprawa rozwodowa.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Ma 177 cm wzrostu.
  • Jest dobrym przyjacielem Brada Pitta.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]