Desant pod Fishguard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Desant pod Fishguard
I koalicja antyfrancuska
Royal Oak Pub, Fishguard, Wales, UK.JPG
Tawerna "Royal Oak" w Fishguard
Czas 23 lutego 1797
Miejsce południowa Walia
Terytorium Wielka Brytania
Wynik zwycięstwo Brytyjczyków
Strony konfliktu
Wielka Brytania Francja
Dowódcy
sir John Cawdor generał William Tate
Siły
600 (w tym 46 konnych i 153 marynarzy) 1 229
Straty
3 cywilów zabitych 5 zabitych
1 224 jeńców
I koalicja antyfrancuska

Verdun - Valmy - Jemappes - Mainz - Neerwinden- Mas Deu - Famars - Bellegarde - Perpignan - Hondschoote Peyrestortes - Tulon - Truillas -Wattignies - Kaiserslautern - Froeschwiller - Tourcoing - Tournay - Ushant (Ouessant) - Fleurus (I) - Fleurus (II) - Tripstadt - Groix - Quiberon - Loano - Montenotte - Mondovì - Lodi - Ettlingen - Lonato - Castiglione - Würzburg - Rovereto - Bassano - Arcole - Rivoli - MantuaPrzylądek św. Wincentego - Fishguard - Kamperduin


Wojny wandejskie

Desant pod Fishguard – jedyna znana operacja wojsk francuskich w ramach wojny z I koalicją na terenie Wielkiej Brytanii, przeprowadzona w dniu 23 lutego 1797 roku w pobliżu miejscowości Fishguard w hrabstwie Pembrokeshire w południowej Walii.

Fishguard na mapie Walii

Akcja, przeprowadzona niewielkimi siłami dowodzonymi przez generała Williama Tate, Amerykanina irlandzkiego pochodzenia w służbie francuskiej, była kontynuacją zaniechanej ekspedycji generała Lazare Hoche'a do zatoki Bantry w Irlandii w grudniu 1796. Desant na ziemi brytyjskiej miał - w zamyśle rewolucyjnych władz francuskich - wywołać antybrytyjskie powstanie w Walii i doprowadzić do uderzeń dywersyjnych na Bristol, Liverpool i Chester.

Biorąc pod uwagę czynnik czasowy i odległości, jakie należało pokonać, akcja milicji walijskiej i marynarzy sir Johna Cawdora była przeprowadzona znakomicie. Wobec widocznych na brzegu sił (dowódcy brytyjscy zaangażowali kobiety z okolicznych wiosek, które tradycyjnie nosiły obszerne, czerwone szale i wysokie, czarne kapelusze, do wmieszania się w szeregi obrońców, by wywrzeć na napastnikach większe wrażenie) Tate poddał się w chwili postawienia stopy na lądzie, a bohaterką dnia była 47-letnia Jemima Nicholas, która wzięła do niewoli kilkunastu Francuzów grożąc im widłami.

Znaczna część kontyngentu francuskiego składała się z wypuszczonych z więzień kryminalistów i dezerterów, w związku z powyższym morale było bardzo niskie. Zaraz po wylądowaniu napastnicy odkryli, że wyrzucony w pobliżu na brzeg wrak portugalskiego statku jest wyładowany beczkami z winem i zajęli się "degustacją", tym łatwiej wpadając w ręce obrońcom wybrzeża.

Akt kapitulacji został podpisany przez generała Tate'a w istniejącej po dziś dzień tawernie "Royal Oak" w Fishguard, a jeńcy zostali później wymienieni na jeńców angielskich wziętych do niewoli podczas walk w Hiszpanii i Portugalii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bryan Perrett, The Battle Book, New York 1993, ISBN 1-85409-125-5
  • R. Ernest Dupuy i Trevor N. Dupuy, The Harper Encyclopedia of Military History, New York 1993, ISBN 0-06-270056-1