Desmostachya bipinnata
| Desmostachya bipinnata | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | jednoliścienne |
| Rząd | wiechlinowce |
| Rodzina | wiechlinowate |
| Rodzaj | Desmostachya |
| Nazwa systematyczna | |
| Desmostachya bipinnata (L.) Stapf W. T. Thiselton-Dyer, Fl. cap. 7:632. 1900 |
|
| Synonimy | |
|
Poa cynosuriodes Retz. |
|
Desmostachya bipinnata – gatunek trawy opisywany w Wedach jako kuśa, często wspominany w mitach indyjskich, używany w kulcie hinduistycznym. Również na asanie z tej trawy medytował Budda Siakjamuni w Bodh Gaya.
Spis treści |
Rozmieszczenie geograficzne [edytuj]
Zasięg geograficzny tego gatunku obejmuje kraje północnej Afryki, Bliskiego Wschodu, południowej i południowo-wschodniej Azji[2].
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Gęstokępowa trawa o wysokości do 1 m. Wykształca kłącza.
- Liście
- Niemal wyłącznie odziomkowe. Pochwa liściowa gładka, podobnej szerokości jak blaszka liściowa. Języczek liściowy w postaci orzęsionej błonki o długości do 1 mm. Blaszka liściowa osiąga długość 10–50 cm i szerokość 2–6 mm. Brzegi liści szorstkie, ostre.
- Kwiaty
- Zebrane w wiechowate kwiatostany, których oś ma 15-40 cm długości.
Znaczenie w hinduizmie [edytuj]
Ten gatunek trawy o ostrych źdźbłach, używany był i jest w wedyjskich rytuałach, symbolizując żywioł wody. Roślina poświęcona jest bóstwu planety Ketu[3].
Geneza świętości [edytuj]
Trawa uważana za świętą [4]. Kuśa uzyskała status rośliny sakralnej dzięki wierzchowcowi (wahana) Wisznu – potężnemu orłowi Garudzie. Gdy ten wykradł naczynie amryty z dewaloki, zaniósł je wężom i postawił na trawie kuśa. Gdy węże dokonywały ablucji, naczynie zabrał Indra – wróciwszy mogły jedynie lizać trawę, na której uprzednio stało. Wtedy wężom rozdwoiły się języki, natomiast trawa, której dotknął napój nieśmiertelności stała się rośliną świętą.
Recepcja w literaturze [edytuj]
Roślina ta jest często wzmiankowana w literaturze religijnej hinduizmu :
- Matsjapurana : Uma, przyszła matka Kartikkei, gdy podczas okresu ascezy (tapas) w odludnej pustelni , odwiedził ją Śiwa pod postacią młodego bramina, poprosiła, by zajął honorowe miejsce wyłożone świętą trawą kuśa
- Mahabharata (III) : Riszjaśringa syn pustelnika Wibhinaki , używał maty wyplecionej z trawy kuśa i nakrytej skórą czarnej antylopy
- Ajtrejabrahmana : Śunahśepa , syn bramina Riciki z rodu Bhrygu, którego życie składano w ofierze bogowi Warunie, został przywiązany do słupa ofiarnego sznurem uplecionym z trawy kuśa.
Znaczenie w buddyzmie [edytuj]
Po okresie praktyk ascetycznych, Budda napotkał ścinacza traw – bramina Sotthijię i wziął od niego pęk trawy kuśa na matę. Tak przygotowany usiadł pod drzewem figowym, twarzą zwrócony na zachód. Postanowił nie wstawać dopóki nie osiągnie oświecenia.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-13].
- ↑ Desmostachya bipinnata (ang.). GRIN Germplasm Resources Information Network. [dostęp 28 lipca 2008].
- ↑ Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red. nauk.). Wyd. 1. T. 1. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998, s. 466. ISBN 83-7132-369-7.
- ↑ 13.3.4. Mahiszamardini. W: Barbara Grabowska: Ćandi, Sati, Parwati. Z dziejów literatury indyjskiej. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2012, s. 209. ISBN 978-83-235-0846-5.
Bibliografia [edytuj]
- Władimir Erman, Eduard Tiomkin: Mity starożytnych Indii. Wyd. 1. Bydgoszcz: 1987. ISBN 83-7003-053-X.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Clayton, W.D., Harman, K.T. i Williamson, H.: Desmostachya bipinnata (ang.). GrassBase – The Online World Grass Flora. [dostęp 28 lipca 2008].
- Initiation – Distribution of Kusha grass like Buddha sat upon when he gained enlightenment, Sakya Lamdre (ang.). [dostęp 28 lipca 2008].
