Deszcz zwierząt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Humorystyczna karykatura angielska z XIX wieku, pokazująca deszcz psów i kotów.

Deszcz zwierząt – niezwykły fenomen meteorologiczny polegający na opadzie z nieba licznych zwierząt, często jednego gatunku. To nietypowe zdarzenie może, lecz nie musi, być połączone z normalnym deszczem. Fenomen deszczu zwierząt pojawiał się już od dawna w wielu podaniach. Znane są świadectwa z różnych krajów i epok, w których motyw ten występuje jako element wielu tekstów pisanych.

Najczęściej "deszcze" te składały się z ryb lub żab, występują jednak przekazy, które mówią o różnych rodzajach ptaków, istnieją również podania opisujące deszcze kilku różnych gatunków zwierząt, a czasem również przedmiotów. Okazyjnie deszcze te były tak gwałtowne, że zwierzęta były rozbijane i roztłukiwane o powierzchnię. Niekiedy padające stworzenia przeżywały upadek (szczególnie ryby), co wysuwa wniosek, iż odstęp czasu upływający od "początku" padania aż do zetknięcia się z ziemią jest stosunkowo krótki. Niektóre świadectwa opisują deszcze żab, podczas których zwierzęta pozostają nietknięte. Czasami zwierzęta upadały całkowicie zamarznięte lub zostały uwięzione między blokami lodu; pokazywano w ten sposób, że przed upadkiem osiągnięta przez nie wysokość była niezwykle wielka, gdzie panująca temperatura spada poniżej 0° C.

Świadectwa i legendy[edytuj | edytuj kod]

Teksty i legendy do średniowiecza[edytuj | edytuj kod]

Rycina autorstwa O. Magnusa z roku 1555, przedstawiająca deszcz ryb.

Literatura starożytna obfituje w świadectwa deszczu zwierząt lub deszczu przeróżnych obiektów, także tych organicznych. Wystarczy cofnąć się do Starożytnego Egiptu, jeżeli wierzyć w egipski papirus Alberto Tulliego (choć jego istnienie jest kontrowersyjne)[1] i o którym się mówi, że zachowuje zapis przedziwnych zjawisk wespół z tym, co literatura fantastyczna określa jako UFO. Bardziej szczegółowo, był to także opad ryb i ptaków z nieba[2]. W Biblii możemy znaleźć opowieść o tym, jak Jozue i jego armia były wspomagane przez grad kamieni które spadały na oddziały Amorytów. Biblia wspomina także inne interwencje niebiańskie tego rodzaju, jak pojawienie się żab – jednej z plag egipskich[3]. W IV wieku p.n.e., grecki twórca Ateneusz wspomina o trwającym 3 dni deszczu ryb w regionie Cheronei na Peloponezie[4]. W pierwszym wieku, Pliniusz Starszy, pisarz i naturalista, opisuje deszcz kawałków mięsa, krwi i innych części zwierząt, takich jak wełna[5]. Ostatecznie w średniowieczu częstotliwość tego zjawiska w pewnych regionach rodzi w ludziach pogląd, że ryby rodzą się w niebie, już jako osobniki dojrzałe, a potem spadają na ziemię[4]. Ruska Powieść minionych lat przytacza informację że "w północnych krajach za Jugrą i Samojedzią" z chmur spadają na ziemię małe wiewiórki i jelonki[6].

Relacje współczesne[edytuj | edytuj kod]

Relacje opisujące to zjawisko są rzadkie. Według jednej z nich stosunkowo dużą liczbę (ponad sto) spadających kijanek zaobserwowano wiosną 2009 r. w Prefekturze Ishikawa w Japonii. Wytłumaczenie tego przypadku jest kłopotliwe, gdyż nie zaobserwowano jednocześnie silnych wiatrów (takich jak trąba wodna lub powietrzna), które zwykle są uważane za najbardziej prawdopodobną przyczynę deszczu zwierząt[7]. Innym współczesnym przykładem jest deszcz żab obserwowany dwukrotnie, 18 i 20 czerwca 2010 r. na Węgrzech, w miejscowości Rákóczifalva[8][9]. W czerwcu 2012 roku deszcz żab spadł na chorwacką miejscowość Mokosica.

Przypisy

  1. Sam Tulli twierdzi, że został on zagubiony, a unikalne świadectwo jego istnienia to jedynie słowa tłumacza, księcia Borisa de Rachelwitza. Istnieje wiele spekulacji na ten temat: zobacz, np. artykuł Nacho Aresa ¿Existe en realidad el Papiro Tulli? [1]
  2. « The Tulli Papyrus », Larry Orcutt, Catchpenny Mysteries, 2001 {{subst:en}}.
  3. Marseille, J., Laneyrie-Dagen, N. Les Grandes énigmes. Larousse, ISBN 2-03-505300-5 p. 222-223, «Pluie de poissons à Singapour».
  4. 4,0 4,1 Marseille, J. op. cit.
  5. Plinio. Historia natural, Libro II.
  6. Najstarsza kronika kijowska. Powieść minionych lat. Wrocław: Ossolineum/DeAgostini, 2005, s. 266. ISBN 83-04-04750-0.
  7. Danielle Demetriou: Sky 'rains tadpoles' over Japan (ang.). telegraph.co.uk, 10 czerwca 2009. [dostęp 2009-10-23].
  8. Szemtanúk szerint békaeső hullott a településre | Bulvár | Jász-Nagykun-Szolnok | szoljon.hu SZOLJON
  9. Deszcz żab na Węgrzech; "przestraszyłam się"- Onet.pl - Wiadomości -21.06.2010