Deutsches Sprachdiplom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

DSD (Deutsches Sprachdiplom) – rodzaj certyfikatu poświadczającego znajomość języka niemieckiego, do którego egzaminy przygotowuje Kultusministerkonferenz (KMK).

Egzaminy na DSD są przeprowadzane w szkołach średnich w klasie maturalnej. Ich poziom, w skali trudności egzaminów, określa się na dzień dzisiejszy[kiedy?] na C1, z czego wynika, że egzamin DSD II jest niemieckim odpowiednikiem egzaminu CAE z Cambridge. Do egzaminu podchodzi się bez konieczności uiszczania jakiejkolwiek opłaty, o ile zdaje się go grupowo. Natomiast za zdawanie indywidualne należy płacić.

Wcześniej egzamin uważało się za zdany tylko wówczas, gdy uczestnik osiągnął co najmniej 30% z każdej części egzaminu, a łączny wynik egzaminu przekroczył 60%. W 2007 formuła została zrewolucjonizowana i obowiązuje do dziś: osoby, które osiągną co najmniej 30% z każdej części, ale nie przekroczą 60% ze wszystkich części, otrzymują certyfikat DSD B2, natomiast osoby, które zdały go według wcześniejszych warunków: DSD C1.

Obecny przebieg egzaminu[edytuj | edytuj kod]

Egzamin składa się z dwóch części – ustnej i pisemnej.

Część ustna składa się z:

  • prezentacji tematu (z zakresu kultury, sztuki itd.), przygotowanego przez zdającego;
  • przygotowania 3-5-minutowego referatu na temat, który zostaje przydzielony już w trakcie egzaminu (zdający ma dwadzieścia minut na przygotowanie się do niego).

Część pisemna składa się z:

  • rozumienia tekstu czytanego – zdający musi odpowiedzieć na pytania dotyczące podanego tekstu (żadne zadanie nie jest zadaniem otwartym);
  • rozumienia ze słuchu – zdający odpowiada na pytania związane z nagranym i odsłuchiwanym jedno- lub dwukrotnie tekstem;
  • napisania tekstu.
części egzaminu elementy testu czas trwania
Leseverstehen
(czytanie ze zrozumieniem)
  • dopasowanie tytułu do tekstu
  • testy jednokrotnego wyboru
70 min.
Hörverstehen
(rozumienie ze słuchu)
  • dopasowanie tytułu do słyszanego tekstu
  • testy jednokrotnego wyboru
40 min.
Schriftliche Kommunikation
(komunikacja pisemna)
  • forma pisemna na podany temat, zawierająca w sobie streszczenie, rozprawkę "za i przeciw" oraz rozprawkę z pytaniem o opinię
    (temat zawiera grafikę, którą należy opisać i tekst do analizy)
120 min.
Mündliche Kommunikation
(komunikacja ustna)
  • dyskusja na wylosowany w trakcie egzaminu temat (zdający ma 20 minut tuż przed egzaminem na przygotowanie się do niego)
  • prezentacja wcześniej wybranego tematu
20 min.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]