Deutz AG

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Deutz AG
Deutz AG
Forma prawna spółka akcyjna
Data założenia 1864
Lokalizacja Kolonia, Nadrenia Północna-Westfalia, D
Prezes Dr. Helmut Leube (przewodniczący zarządu)
Branża Mechaniczna
Produkty Silniki spalinowe
Zatrudnienie 5500 (2008)
brak współrzędnych
Strona internetowa

DEUTZ AG – niemiecka spółka akcyjna produkująca silniki spalinowe, założona w 1864 w Kolonii. Przedsiębiorstwo działało pod różnymi nazwami, m.in. KHD (niem. Klöckner-Humboldt-Deutz AG). Oprócz budowy silników spalinowych chłodzonych powietrzem, wodą albo olejem firma trudniła się produkcją lokomotyw, ciężarówek, autobusów i maszyn rolniczych. Ciężarówki i autobusy były produkowane pod marką Magirus-Deutz przez KHD. Od 1964 za logo firmy przyjęto logo producenta samochodów Magirusa z Ulm: na logo widnieje duże "M", od Magirus, w kombinacji z zarysem katedry w Ulm (niem. Ulmer Münster). W marcu 2007 DEUTZ AG przeniósł swoją siedzibę z dzielnicy Kolonia-Deutz do miejsca, w którym odbywała się największa produkcja, czyli w dzielnicy Kolonia-Eil. W 2006 roku przedsiębiorstwo osiągnęło obrót 1490 milionów euro z zyskiem netto 61,5 milionów euro. Akcje Deutz AG są notowane w indeksie SDAX na niemieckiej giełdzie papierów wartościowych.

N. A. Otto & Cie, Gasmotoren-Fabrik Deutz AG (1864–1930)[edytuj | edytuj kod]

W 1864 Eugen Langen i Nicolaus August Otto na starym mieście w Kolonii utworzyli pierwszą na świecie fabrykę silników pod nazwą N. A. Otto & Cie, którą uznaje się za protoplastę obecnego DEUTZ AG. W 1869 nastąpiła przeprowadzka do dzielnicy Kolonia-Deutz, gdzie fabryka znalazła potrzebną przestrzeń. W 1872 nastąpiła zmiana nazwy firmy na Gasmotoren-Fabrik Deutz AG. Firma zatrudniała Gottlieba Daimlera jako dyrektora technicznego i Wilhelma Maybacha jako głównego konstruktora silników – w 1882 opuścili oni firmę, aby obrać własną ścieżkę kariery. W 1876 rozpoczęto produkcję silników czterosuwowych Otto (z zapłonem iskrowym).

Kolejne dziesięciolecia były ukształtowane przez ciągłe poszerzanie oferty produkcyjnej, przede wszystkim dzięki wykupywaniu innych firm. Od 1892 do 1970 Deutz budował lokomotywy, od 1944 głównie z silnikiem Diesla. Od 1897 produkowano również stacjonarne silniki Diesla, najpierw jednak na licencji MANa. W 1902 Gasmotoren-Fabrik Deutz wraz z Fa. Grether rozpoczęła budowę pojazdów strażackich i w 1903 była w stanie wyprodukować pierwszy na świecie wóz strażacki z silnikiem spalinowym. W 1906 fabryka podjęła próbę produkcji masowej tego samochodu. Podstawą wozu była konstrukcja Bugatti z dużym silnikiem czterocylindrowym montowanym w Zweigwerk Berlin. Do 1909 wyprodukowano na próbę tylko kilka samochodów. Równolegle powstał samochód wyścigowy o pojemności skokowej 1,3 litra skonstruowany przez zatrudnionego Włocha Ettore Bugatti. Do 1913 DEUTZ wyprodukował tylko kilka samochodów osobowych. Podczas I wojny światowej w 1916 z załogą liczącą 3400 osób produkowano ciężarówki z ładownością do 5 ton według planów Josefa Vollmera. Oprócz ciężarówki produkowano również ciągnik artyleryjski „Deutzer Trekker“. W 1925 Deutz, na wystawie samochodowej IAA w Berlinie, wystawił dwie różne, nowo opracowane ciężarówki, które jednak nie weszły do produkcji seryjnej. W 1926 powstał pierwszy traktor z silnikiem Diesla. Technika agrarna była przez długi czas jednym z najważniejszych filarów firmy. Do portfolio produktów należały silniki o zapłonie ZS i ZI z chłodzeniem: wodnym, olejowym i powietrznym dla zastosowań mobilnych i stacjonarnych. Zakres mocy rozciągał się w granicach pomiędzy 40 kW a 4 MW

Humboldt-Deutz, Klöckner-Humboldt-Deutz (KHD) (1930–1983)[edytuj | edytuj kod]

W 1930 doszło do połączenia Motorenfabrik DEUTZ AG z Humboldt AG, które zajmowało się głównie przeróbką materiałów sypkich, i Motorenfabrik Oberursel AG, które produkowało silniki lotnicze. Dziś zakład Oberursel należy do Rolls-Royce Niemcy. W wyniku połączenia spółek przyjęto wspólną nazwę Humboldt-DEUTZ AG.

W 1936 Humboldt-DEUTZ przejął kulejącą fabrykę pojazdów C.D. Magirus AG w Ulm. Obie firmy uzupełniały się dobrze: Magirus produkował pojazdy użytkowe, potrzebował jednak pilnie silników Diesla. Humbold-Deutz przygotowywał silniki, nie produkował jednak sam żadnych kompletnych pojazdów użytkowych. Fuzja umożliwiła budowę kompletnych ciężarówek, busów i wozów strażackich. Pojazdy produkowane były pod marką Magirus-Deutz.

W 1938 została przejęta Isselburger Hütte. W wyniku podpisanych umów łączących z Klöckner-Werke AG, która zajmowała się produkcją i sprzedażą stali, powstała znana nazwa Klöckner-Humboldt-Deutz AG (KHD)

Druga wojna światowa (1939–1945)[edytuj | edytuj kod]

Podczas II wojny światowej w pierwszej linii firma zajmowała się budową dóbr uzbrojeniowych, przede wszystkim wozów pancernych, ciężarówek, pojazdów gąsienicowych („Raupenschlepper Ost“) i półgąsienicowych dla Wehrmachtu. W części Raupenschlepperów były montowane nowo opracowane silniki diesla z chłodzeniem powietrznym.

Czasy powojenne (1945–1970)[edytuj | edytuj kod]

W czasie II wojny światowej fabryki były w dużym stopniu zniszczone. Około końca roku 1945 przejściowo wznowiono produkcję Raupenschlepper, których używano tylko w gospodarce leśnej. Pierwsze ciężarówki po wojnie były wyposażone w silniki Diesla z chłodzeniem wodnym, które jednak od 1948 coraz bardziej zastępowane przez maszyny chłodzone powietrzem. Silniki Diesla chłodzone powietrzem były w czasach powojennych pewnym znakiem firmowym KHD (do dzisiaj tylko czeska firma Tatra produkuje pojazdy z tego typu silnikami własnej konstrukcji). Z przodu tych silników zamiast chłodnicy wodnej znajdował się wentylator, który z jednej strony chłodził, a z drugiej powodował typowy odgłos ciężarówek i busów Magirus-Deutz.

Po podpisaniu umów integracyjnych w 1959 z Vereinigten Westdeutschen Waggonfabriken (niem. Zjednoczone Zachodnioniemieckie Fabryki Wagonów Kolejowych) w Kolonii zaczęto budować wagony robocze.

Od 1962 KHD zaczęło nabywać coraz więcej akcji producenta traktorów i maszyn roboczych FAHR AG, aż te w 1968 zostały kompletnie przejęte. Następstwem tego było rozpoczęcie sprzedaży traktorów pod marką Deutz-Fahr. W USA sprzedawano traktory pod marką Deutz-Allis.

W latach sześćdziesiątych KHD dzięki marce Magirus-Deutz stał się jednym z większych niemieckich producentów pojazdów użytkowych. Były one sprzedawane na cały świat, a silniki do nich budowano także na licencji za granicą. Na początku lat siedemdziesiątych ciężarówki i autobusy stanowiły około 40% obrotów koncernu i były przez to najważniejszym obszarem zysków KHD.

DEUTZ AG (1985 do dzisiaj)[edytuj | edytuj kod]

W 1985 KHD przejęło Motorenwerke Mannheim (MWM) (niem. Zakłady Silnikowe Mannheim) od Knorr-Bremse AG (niem. Hamulce-Knorr SA). W tym samym roku przejęto gałąź maszyn rolniczych od Allis-Chalmers i zmieniono jej nazwę na Deutz-Allis.

W roku 1995 sprzedano ówczesne KHD-Agrartechnikbereich GmbH (niem. KHD-Technika Agrarna) i DEUTZ-Fahr Erntesysteme GmbH (niem. DEUTZ-Fahr Systemy Zbiorów) włoskiej grupie SAME. W 1997 udało się zmienić nazwę na pierwotną DEUTZ AG. W 2001 odcięto się od budowy maszyn przemysłowych. Po podpisaniu umowy partnerskiej w 1998 szwedzki producent ciężarówek Volvo nabył udziały firmy w wysokości 10%, w międzyczasie udziały spadły do 7%. W 2003 SAME nabył udziały 22,2%, w międzyczasie udziały wzrosły do 40%.

W 2005 powstała spółka córka DEUTZ Power Systems GmbH & Co. KG. DEUTZ Power Systems należy do światowej czołówki producentów wysoko sprawnych i ekologicznych systemów produkcji energii na bazie silników ZS i ZI.

DEUTZ AG zatrudnia dzisiaj (2008) 5500 pracowników, z tego około 1200 za granicą. Dysponuje ponad 22 spółkami-córkami i jest reprezentowany w 130 krajach na świecie. Obrót roczny to około 1,3 mld euro.

Miasta produkcyjne znajdują się w Kolonii, Ulm i w Hiszpanii oraz w Chinach, w których Deutz 7 grudnia 2006 wszedł w spółkę o wspólnym kapitale z największym chińskim producentem ciężarówek FAW. Partnerstwo ma polegać na 10-letniej wspólnej pracy nad produkcją silników. DEUTZ zainwestował w to przedsięwzięcie połowę, czyli 60 milionów euro, tak jak i kierownictwo w Dalian (północny wschód Chin). Planowane jest przejęcie większości udziałów, a produkcja silników w Chinach, powinna wzrosnąć z dotychczas 50 000 do 100 000 sztuk.

Źródła[edytuj | edytuj kod]

Historia firmy według DEUTZ AG (niem.)