Dewoitine D.373

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dewoitine D.373
Dane podstawowe
Państwo  Francja
Producent Société Française Avions Dewoitine
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja górnopłat o konstrukcji mieszanej z stałym podwoziem
Załoga 1 osoba
Historia
Data oblotu 1934
Lata produkcji 1935-1938
Dane techniczne
Napęd Gnome-Rhone 14Kfs Mistral Major
Moc 930 KM
Wymiary
Rozpiętość 11,8 m
Długość 7,4 m
Wysokość 3,9 m
Powierzchnia nośna 17,8 m²
Masa
Własna 1520 kg
Startowa 2150 kg
Osiągi
Prędkość maks. 430 km/h
Pułap 9000 m
Zasięg 700 km (max. 860 km)
Promień działania 340 km
Długotrwałość lotu 2,2 h (max. 3 h)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
4 x karabin maszynowy wz. MAC 1934 kal. 7,5 mm lub wz. Darne kal. 7,9 mm

albo 2 x działko wz. Hispano-Suiza-404 kal. 20 mm 40-100 kg bomb ( 4 × 10 kg lub 2 × 50 kg)

Użytkownicy
Francja, Litwa, Hiszpania

Dewoitine D.373francuski myśliwiec produkowany w drugiej połowie lat 30. XX wieku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

D.373 został stworzony jako kolejny model serii D.37er na zamówienie francuskiej Marynarki Wojennej z 1934 roku. Pierwszym typem był D.371 jako samolot pokładowy lotniskowca "Béarn".

Projekt samolotu zakładał budowę górnopłata o drewniano-metalowym kadłubie ze stałym podwoziem. Skrzydła były metalowe. Koła podwozia zostały wyposażone w hamulce co wymusiło wzmocnienie ramy. Napęd stanowił silnik gwiazdowy GR14Krs Mistral Major o mocy 930 KM.

Wersje D.371 i D.373 zostały przystosowane do roli myśliwców lotnictwa morskiego. Otrzymały dodatkowe wyposażenie jak: haki w tylnej części kadłuba, worki i sprzęt ratownictwa morskiego w skrzydłach oraz ulepszone radio.

Produkcja seryjna ruszyła na przełomie 1935/1936 roku serią 40 maszyn z czego do 1938 roku 16 maszyn otrzymał lotniskowiec "Béarn" (eskadra myśliwców 7C-1). Reszta maszyn była trzymana w rezerwie lub wykorzystywana do celów szkoleniowych.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Na początku II wojny światowej samolot patrolował wybrzeże francuskie. Samoloty te również były używane do bombardowań wojsk niemieckich.

Modele[edytuj | edytuj kod]

  • D.371 – pierwotna wersja, hamulce w kołach, dwa karabiny maszynowe zainstalowane w skrzydłach poza łukiem śmigła.
  • D.372 – bez hamulców kół, karabiny maszynowe (dwa) wbudowane w konstrukcję silnika
  • D.373 – wersja przeznaczona dla francuskiej marynarki wojennej
  • D.376 – wersja przeznaczona dla francuskiej marynarki wojennej, nie weszła do seryjnej produkcji

Źródła[edytuj | edytuj kod]

hiszpański D.371 (hiszp)