Dezső Kosztolányi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Popiersie Dezső Kosztolányiego (z 1979)

Dezső Kosztolányi de Nemeskosztolány [ˈdɛʒøː ˈkostolaːɲi] (ur. 29 marca 1885 w Szabadce, dziś Serbia; zm. 3 listopada 1936 w Budapeszcie) był węgierskim pisarzem, poetą, dziennikarzem i tłumaczem.

Po uzyskaniu matury w Szabadce rozpoczął studia literatury w Budapeszcie, które jednakże przerwał. W Budapeszcie poznał takie późniejsze sławy węgierskiej literatury jak Mihálya Babitsa, Gyulę Juhásza, Fryderyka Karinthyego i Milána Füsta.

Swe pierwsze wiersze publikował od 1920 r., a w 1928 przetłumaczył na węgierski Śmierć Dantona Georga Büchnera. Zlecenie tłumaczenia tej sztuki pochodziło od Sceny Budapeszteńskiej, a sam Kosztolányi uczestniczył też w znacznej mierze w przygotowaniu przedstawienia. W 1931 został pierwszym przewodniczącym węgierskiego PEN Clubu.

Kosztolányi pisał szybko i z łatwością, publikując niezliczone artykuły i opowiadania w gazetach (m.in. w Pester Lloyd i Nyugat). Oprócz tego napisał 12 tomików poezji i powieści. Jego styl odznaczał się jasnością i czystością wyrazu.

Kosztolányi prezentował poglądy mieszczańsko-konserwatywne. Czasem używa się wobec niego określenia "węgierski Hugo von Hofmannsthal".

Dzieła (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • Nero, a véres költő (Nero, krwawy poeta)
  • Aranysárkány (Złoty smok)
  • Édes Anna
  • Pacsirta (Ptaszyna)
  • Esti Kornél