Dhaka
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: Artykuł wymaga uporządkowania i rozbudowy. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Dhaka ধাক |
|
 Od góry z ruchem wskazówek: Jatiyo Sangshad Bhaban, dzielnica biznesowa Motijheel, meczet Baitul Mukarram, riksze, pałac Ahsan Manzil, pomnik Shaheed Minar, dzielnica Kawran Bazar |
|
| Państwo |  Bangladesz |
| Prowincja | Dhaka |
| Powierzchnia | 360 km² |
| Populacja (2008) • liczba ludności • gęstość |
7 000 940[1] 19 447 os./km² |
|
Położenie na mapie Bangladeszu
  Dhaka
|
|
 23°44′N 90°23′E / 23.733333333333, 90.383333333333Na mapach: 23°44′N 90°23′E / 23.733333333333, 90.383333333333 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
Dhaka (beng. ধাক Ḍhākā, wym. [ˈɖʱaka], ang. Dhaka, hist. Dacca, Dakka[a]) – stolica Bangladeszu, licząca ok. 7 mln mieszkańców (zespół miejski prawie 12,8 mln). Główny ośrodek przemysłu odzieżowego, włókienniczego, spożywczego i metalurgicznego kraju, rynek handlu jutą, ryżem, nasionami roślin oleistych, cukrem i herbatą. Położona w delcie rzek Ganges i Brahmaputra. W kanale rzeki Dhaleswari, w sercu największego na świecie regionu uprawy juty. Dhaka słynie z rękodzielnictwa (tekstylia i wyroby z juty).
Historia Dhaki sięga roku 1000, ale sławę uzyskała jako stolica mogolskiego Bengalu. W pewnym momencie nazwana Dżahangir Nagar na cześć władcy mogolskiego Dżahangira. Miasto przeszło pod władzę Wielkiej Brytanii w roku 1765. W 1947 r. zostało stolicą Pakistanu Wschodniego, a w 1971 r. stolicą tymczasowego rządu niepodległego Bangladeszu.
Uniwersytet w Dhace, BUET i inne ośrodki naukowe oraz instytuty badań rolniczych mają swe siedziby w mieście. Otaczający obszar jest bardzo gęsto zaludniony i narażony na duże monsunowe powodzie.
Spis treści |
Miejsca warte zobaczenia [edytuj]
- Świątynia Dhakeśwari („ukryta bogini”) – świątynia, od której prawdopodobnie miasto wzięło nazwę
- Bara Katra – pałac
- Hussaini Dalan
- Lal Bagh – fort
- Jatiyo Sangshad Bhaban (budynek Zgromadzenia Narodowego), zaprojektowany przez architekta Louisa Kahna
Transport [edytuj]
Każdego dnia na ulice Dakki wyjeżdża około 400 tys. riksz i jest to światowy rekord[2].
Port Sadarghat na rzece Buriganga obsługuje transport w górę rzeki oraz innych portów Bangladeszu.
Port lotniczy Dhaka jest położony 20 km na północ od miasta i jest największym w kraju. Obsługuje 52% ruchu pasażerskiego Bangladeszu. Lotnisko oferuje połączenia krajowe do Ćottogram, Srihotto, Radźszahi, Cox's Bazar, Dźoszohor, Barisal, Saidpur oraz międzynarodowe do głównych azjatyckich miast oraz Europy Zachodniej, Bliskiego Wschodu oraz Północnej Afryki.
Demografia [edytuj]
Populacja Dhaki sięga niemal 7 mln, a w połączeniu z przylegającym obszarem metropolitalnym około 12 mln osób w 2008 r. Miasto odnotowuje wzrost w tempie 4,2% rocznie co jest jednym z najwyższych wśród azjatyckich miast. Stały wzrost ludności odzwierciedla trend migracyjny z teren wiejskich na obszary miejskie, co w latach 60. i 70. XX w. stanowiło 60% ogólnego wzrostu mieszkańców miasta. Ponadto wzrost populacji jest związany z poszerzeniem granic administracyjnych, co w latach 90. dało miastu dodatkowe 0,5 mln osób[3].
Udział populacji Dhaki potrafiącej czytać i pisać wzrastał w szybkim tempie w ostatnich latach. W roku 2001 wynosił on 62,3%, podczas gdy w 2010 r. było to już 72,7% co jest wynikiem znacznie wyższym od krajowego, który wynosi 56,5%.
Uwagi
- ↑ Egzonim ten usunięto na posiedzeniu Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej, które odbyło się 20 lutego 2002 roku, obecnie używana forma „Dhaka” jest transkrypcją z języka bengalskiego.
Przypisy
- ↑ Bangladesh Bureau of Statistics: Statistical Pocket Book, 2008 (ang.). [dostęp 2012-12-08].
- ↑ http://news.bbc.co.uk/2/hi/south_asia/136074.stm. [dostęp 15-11-2012].
- ↑ Urbanization Takes on New Dimensions in Asia’s Population Giants. [dostęp 16-11-2012].
