Diabeł błotny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Diabeł błotny
Cryptobranchus alleganiensis[1]
(Daudin, 1803)
Diabeł błotny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada płazy
Rząd płazy ogoniaste
Podrząd Cryptobranchoidea
Rodzina skrytoskrzelne
Rodzaj Cryptobranchus
Leuckart, 1821
Gatunek diabeł błotny
Podgatunki
  • C. a. alleganiensis
  • C. a. bishopi
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Diabeł błotny, skrytoskrzel (Cryptobranchus alleganiensis) – płaz z rodziny skrytoskrzelnych występujący w Stanach Zjednoczonych, w rzekach i strumieniach. Jest jedynym przedstawicielem rodzaju Cryptobranchus i największym płazem ogoniastym Ameryki Północnej.

Osiąga od 29 do 76 cm długości[3]. Samica składa skrzek w gnieździe zbudowanym przez samca, który następnie opiekuje się jajami, a potem potomstwem.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Zamieszkuje południowo-wschodnią część Ameryki Północnej, na obszarze od południowego Illinois, Indiany, Ohio i Pensylwanii oraz południowo-zachodniej części stanu Nowy Jork do Missouri, północnego Arkansas i Missisipi, Alabamy, północnej Georgii, zachodniej części Karoliny Północnej i Południowej, Wirginii Zachodniej oraz zachodniej części stanów Wirginia i Maryland.[2]

Jego siedlisko stanowią duże, średnio głębokie strumienie i rzeki z kamienistym dnem. W miejscach przez niego zamieszkiwanych woda jest mocno natleniona, a prąd szybki.

Folklor[edytuj | edytuj kod]

Zwierzę to jest po angielsku nazywane "diabelskim psem" lub "aligatorem z Allegheny". Ta duża salamandra, uznawana za brzydką, jest często napotykana przez zaskoczonych rybaków pod kamieniami i na końcu linki z przynętą. Wg folkloru diabły błotne brudzą linkę wędkarską szlamem, odstraszają łowione ryby i potrafią ugryźć jadowicie. W rzeczywistości oprócz niejadowitego ukąszenia i niewielkiej ilości toksyn na skórze (w razie kontaktu nie należy dotykać swych oczu) są bezbronne. Ich obecność w strumieniu jest oznaką jego czystości.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Diabeł błotny przechodzi przeobrażenie niezupełne. U osobnika dorosłego pozostają szczeliny skrzelowe i skrzela wewnętrzne.

Przypisy

  1. Cryptobranchus alleganiensis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Cryptobranchus alleganiensis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Joanna Mazgajska: Płazy świata. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-15846-0.