Diagnoza różnicowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Diagnoza różnicowa (rozpoznanie różnicowe) – jest czynnością lekarską prowadzoną w celu określenia stanu zdrowia jednostki lub populacji i czynników warunkujących ten stan. Termin ten oznacza zarówno proces diagnostyczny jak wynik tego procesu.[1]

Istotą procesu rozpoznania różnicowego jest ocena prawdopodobieństwa, że dany objaw (grupa objawów) występuje w danej jednostce chorobowej. Stopniowo eliminowane są hipotezy najmniej prawdopodobne i w miarę potrzeby zlecane są nowe badania diagnostyczne. Proces ten postępuje aż do momentu osiągnięcia satysfakcjonującego (najbardziej prawdopodobnego) rozpoznania.

Rozpoznanie różnicowe jest istotnym elementem procesu diagnostyczno-leczniczego w medycynie. Proces ten może być ułatwiony przez stosowanie algorytmu medycznego. Stwierdzenie objawu patognomonicznego może przesądzić o wczesnym rozpoznaniu.

Zobacz także[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. M. Porta, A Dictionary of Epidemiology, Oxford University Press, Oxford, 2008, ISBN 978-0-19-531449-6