Diagram Schlegela
Diagram Schlegela wielościanu wypukłego - obraz brzegu wielościanu w rzucie środkowym o środku S na płaszczyznę
, gdzie[1][2]:
- Płaszczyzna
jest równoległa do jednej ze ścian
wielościanu i leży po tej samej stronie płaszczyzny
zawierającej ścianę 
- Środek rzutowania S znajduje się w takiej odległości od ściany
, że rzuty wszystkich ścian wielościanu są zawarte w rzucie
.
W przypadku wielościanu foremnego punkt rzutowania umieszcza się zwykle nad środkiem ściany, odpowiednio blisko jej.
Podstawowa własność diagramu Schlegela. Rzuty wszystkich ścian wielościanu poza
wypełniają rzut ściany
, a rzuty poszczególnych ścian mają wspólny wierzchołek lub wspólny bok wtedy i tylko wtedy, gdy same ściany wielościanu mają tę własność.
Korzystając z powyższej własności, można opisać diagram Schlegela wielościanu w sposób następujący: Jest to zbiór wielokątów wypukłych
odpowiadających (wszystkim) ścianom wielościanu
o następujących własnościach:
- Dla każdego
wielokąt
ma tyle samo boków, co ściana
. - Suma mnogościowa wielokątów
jest równa wielokątowi
. - Dwa wielokąty mają wspólny wierzchołek (wspólną ścianę) wtedy i tylko wtedy, gdy odpowiadające im ściany mają wspólny wierzchołek (wspólną krawędź)
Konstrukcja diagramu Schlegela wielościanu zwykłego [edytuj]
W deformacji (homeomorfizmie)
przekształcającej wielościan zwykły na kulę powierzchnia wielościanu jest przekształcana na sferę. Przy czym wierzchołki wielościanu są przekształcane na wierzchołki, a krawędzie na łuki położone na sferze[3]. Ściany
są w deformacji przekształcane na obszary
, które można uznać za wielokąty krzywoliniowe, a krawędzie i wierzchołki każdej ściany są przekształcane na łuki, których sumy tworzą brzeg odpowiadającego jej obszaru. Niech X będzie dowolnie wybranym punktem obszaru
. Rzuty stereograficzne wielokątów krzywoliniowych
to wielokąty krzywoliniowe
, których suma domknięć ma brzeg równy brzegowi obrazu obszaru
. Otrzymany układ wielokątów krzywoliniowych tworzy diagram Schlegela wielościanu zwykłego.
Przypisy
- ↑ Coxeter H. S. M.: Wstęp do geometrii dawnej i nowej. Warszawa: PWN, 1967, s. 169.
- ↑ Hilbert D., Cohn-Vossen S.: Geometria poglądowa. Warszawa: PWN, 1956, s. 137-138.
- ↑ Łukiem tym jest obraz homeomorficzny odcinka jednostkowego na sferze.
Bibliografia [edytuj]
- Hilbert D., Cohn-Vossen S.: Geometria poglądowa. Warszawa: PWN, 1956.
- Coxeter H. S. M.: Wstęp do geometrii dawnej i nowej. Warszawa: PWN, 1967.
- Loeb A. L.: Space Structures. Addison-Wesley, 1976.
zawierającej ścianę
wielokąt
ma tyle samo boków, co ściana
.
jest równa wielokątowi
.