Dialekt egipski języka arabskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dialekt egipski zaznaczono kolorem jasnoczerwonym

Dialekt egipski języka arabskiego (język arabski اللغه المصريه الحديثه albo مصرى dialekt kairski il-lahga l-maṣriyya l-ʕammiyya) – odmiana języka arabskiego, należąca do grupy wschodniej, używana na terenie dolnego Egiptu. Często utożsamiany z dialektem kairskim, cieszącym się największym prestiżem, określanym lokalnie jako maṣri (egipski), który jednakże znacznie się różni od dialektów górnego Egiptu. Ze względu na aktywność mediów i popularności filmów egipskich odmiana kairska jest powszechnie zrozumiała również poza granicami Egiptu. W odróżnieniu od innych dialektów arabskich często też bywa zapisywana, powstaje też literatura w tym dialekcie. Dużą popularnością cieszą się zwłaszcza sztuki teatralne, tzw. masrahiyya.

Fonologia[edytuj | edytuj kod]

W porównaniu do literackiego języka arabskiego w dialekcie kairskim zaszły następujące zmiany fonologiczne:

  • Zastąpienie „q” we wszystkich pozycjach przez zwarcie krtaniowe np. 'alb zamiast qalb (serce)
  • Wymowa „dż” jako „g” np. gabal zamiast dżabal (góra)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Danecki Janusz, Współczesny język arabski i jego dialekty, Dialog, Warszawa 2000 (2009)
  2. Danecki Janusz, Wstęp do dialektologii języka arabskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 1989
  3. Nasalski Ignacy, Rozmówki egipskie, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2007
  4. Wayne Scott, Egyptian Arabic phrasebook, Lonely Planet 1990
  5. Woidich Manfred, "Das Kairenisch-Arabische", Harrassowitz, Wiesbaden 2006
  6. Woidich Manfred, Heinen-Nasr Rabha, "Kullu Tamam! An Introduction to Egyptian Colloquial Arabic", American University in Cairo, Kair 2004
  7. Zaborski Andrzej, Dialekt egipski języka egipskiego, Uniwersytet Jagielloński, Kraków 1982
  8. Zaborski Andrzej, Rozmówki arabskie. Dialekt egipski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1988