Dialekty środkowoniemieckie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dialekty i gwary środkowoniemieckie - podział szczegółowy

Dialekty środkowoniemieckie - zespół dialektów języka wysokoniemieckiego, których obszar występowania stanowi pas rozciągający się od Nadrenii do Turyngii. Graniczą one od północy z dialektami dolnoniemieckimi i od południa z dialektami górnoniemieckimi.

Dialekty środkowoniemieckie dzielą się na dialekty zachodniośrodkowoniemieckie i wschodniośrodkowoniemieckie. Dialekty te charakteryzują się tym, że przeszły tylko cztery pierwsze fazy wysokoniemieckiej przesuwki spółgłoskowej.

Z dialektów środkowoniemieckich wywodzą się standardowy język niemiecki i język luksemburski.

Podział[edytuj | edytuj kod]

W skład dialektów środkowoniemieckich wchodzą następujące etnolekty[1][2][3][4]:

Przypisy

  1. Mapa dialektów niemieckich
  2. Ludwig Erich Schmitt (Ed): Germanische Dialektologie. Franz Steiner, Wiesbaden 1968, p. 143
  3. not_found_message - Philipps-Universität Marburg
  4. http://books.google.de/books?id=f60qAQA