Diana Wiszniowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Diana Wiszniowa
Диана Викторовна Вишнёва
Diana Wiszniowa podczas odbierania tytułu Ludowej Artystki Federacji Rosyjskiej, 22 lutego 2007
Diana Wiszniowa podczas odbierania tytułu Ludowej Artystki Federacji Rosyjskiej, 22 lutego 2007
Data i miejsce urodzenia 13 lipca 1976
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Leningrad
Zawód baletnica
Odznaczenia
Nagroda Państwowa Federacji Rosyjskiej Ludowy Artysta Federacji Rosyjskiej
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Diana Wiszniowa (ur. 13 lipca 1976 w Leningradzie) – rosyjska baletnica, primabalerina w Teatrze Marińskim w Rosji i American Ballet Theatre w Stanach Zjednoczonych.

Naukę tańca rozpoczęła w wieku sześciu lat w studiu choreograficznym w Pałacu Pionierów[1].

Następnie została przyjęta do Akademii Baletu im. Agrypiny Waganowej[2]. Jej pierwszym nauczycielem była L. W. Bielskaja, a podczas ostatnich lat nauki L. W. Kowaljowa. Szkołę ukończyła z najlepszym wynikiem w historii uczelni. Po zdobyciu dyplomu w roku 1995, dołączyła do zespołu w Teatrze Marińskim[2]. Rok później została tam primabaleriną[3]. Od 2003 związana również z nowojorskim American Ballet Theatre[3].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Otrzymała wiele nagród, tytułów i odznaczeń, m.in.:

  • 1994 – Grand Prix i Złoty Medal na międzynarodowym konkursie baletowym w Lozannie
  • 2002 – Dancer of the Year („Najlepsza Tancerka Europy”) ([2] – nagroda przyznana przez magazyn „Dance Europe”.

W 2007 otrzymała z rąk prezydenta Federacji Rosyjskiej tytuł Ludowej Artystki Federacji Rosyjskiej[2]. Rok później Wiszniowa dołączyła do Honorowego Zarządu organizacji Russian Children's Welfare Society (RCWS)[4].

Odtwarzane role (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Występowała na deskach następujących teatrów: La Scali, Grand Opera, Royal Opera House, Metropolitan Opera, American Ballet Theatre, Paris Opera Ballet, Covent Garden i Teatru Bolszoj.

Repertuar Wiszniowej obejmuje m.in. role klasyczne w takich inscenizacjach jak: Don Kichot (jako Kitri), Romeo i Julia (Julia), La Bayadère (Nikiya), Śpiąca królewna (Aurora), Jezioro łabędzie (Odetta-Odylia) i Giselle (Giselle)[2]. Występowała także w dziełach współczesnych choreografów[2].

Inspiracje dla filmu[edytuj | edytuj kod]

Niektóre wydarzenia z życia i kariery baletowej Diany Wiszniowej zostały przedstawione w filmie Czarny łabędź, jako sceny z życia głównej bohaterki – baleriny Niny Sayers. Wymieniana jest np. scena, w której Nina wychodzi na scenę ociekając krwią i tańczy mimo poważnego zranienia się za kulisami ostrym przedmiotem. Analogiczna sytuacja miała miejsce w Metropolitan Opera, w czasie spektaklu Romeo i Julia, w którym główną partię zatańczyła Wiszniowa[5].

Diana Wiszniowa dostała propozycję zagrania roli Niny Sayers w filmie, jednak zrezygnowała ze względu na inne zobowiązania[5][6][7].

Przypisy

  1. Ewa J.: Diana Vishneva (pol.). W: Strona Balet.pl, prowadzona przez miłośników tańca [on-line]. www.balet.pl, luty 2010. [dostęp 2011-10-25].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Teatr Mariński: Diana Vishneva (ang.). [dostęp 2011-11-01].
  3. 3,0 3,1 Amercian Ballet Theatre: Diana Vishneva (ang.). [dostęp 2011-11-01].
  4. Board of Directors (ang.). W: Russian Children’s Welfare Society [on-line]. www.rcws.org, 2007. [dostęp 2011-10-25].
  5. 5,0 5,1 Дмитрий Губин. Диана Вишнёва. Черно-белый лебедь. „Огонёк”, 20 июнь 2011 (ros.). 
  6. Татьяна Максимовa. Диана Вишнева: „Черный лебедь” - хороший триллер. Главное - помнить, что он не про балет!. „Комсомольска правда”, 02 ноября 2011. 
  7. Федор Дубшан. Диана Вишнёва: Ты сама это выбрала, ты так хочешь жить. „Вечерний Петербург”, 28 июня 2011. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gubin Dymitrij. Jedną nogą w awangardzie. „Forum”. 38 (2404), s. 40–43, 2011-09-19. Warszawa: „Polityka” Spółdzielnia Pracy.  – Przedruk z Ogoniok, 2011-06-20

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]