Diana Wiszniowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Diana Wiszniowa
Диана Викторовна Вишнёва
Data i miejsce urodzenia 13 lipca 1976
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Leningrad
Zawód baletnica
Odznaczenia
Nagroda Państwowa Federacji Rosyjskiej Ludowy Artysta Federacji Rosyjskiej
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Diana Wiszniowa (ur. 13 lipca 1976 w Leningradzie) – rosyjska baletnica, primabalerina w Teatrze Marińskim w Rosji i American Ballet Theatre w Stanach Zjednoczonych.

Naukę tańca rozpoczęła w wieku sześciu lat w studiu choreograficznym w Pałacu Pionierów[1].

Następnie została przyjęta do Akademii Baletu im. Agrypiny Waganowej[2]. Jej pierwszym nauczycielem była L. W. Bielskaja, a podczas ostatnich lat nauki L. W. Kowaljowa. Szkołę ukończyła z najlepszym wynikiem w historii uczelni. Po zdobyciu dyplomu w roku 1995, dołączyła do zespołu w Teatrze Marińskim[2]. Rok później została tam primabaleriną[3]. Od 2003 związana również z nowojorskim American Ballet Theatre[3].

Odtwarzane role (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Występowała na deskach następujących teatrów: La Scali, Grand Opera, Royal Opera House, Metropolitan Opera, American Ballet Theatre, Paris Opera Ballet, Covent Garden i Teatru Bolszoj.

Repertuar Wiszniowej obejmuje m.in. role klasyczne w takich inscenizacjach jak: Don Kichot (jako Kitri), Romeo i Julia (Julia), La Bayadère (Nikiya), Śpiąca królewna (Aurora), Jezioro łabędzie (Odetta-Odylia) i Giselle (Giselle)[2]. Występowała także w dziełach współczesnych choreografów[2].

Występowała również podczas ceremonii otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014 w Soczi.

Diana Wiszniowa podczas odbierania tytułu Ludowej Artystki Federacji Rosyjskiej, 22 lutego 2007, na zdjęciu z prezydentem Federacji Rosyjskiej Władimirem Putinem

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Otrzymała wiele nagród, tytułów i odznaczeń, m.in.:

  • 1994 – Grand Prix i Złoty Medal na międzynarodowym konkursie baletowym w Lozannie
  • 2002 – Dancer of the Year („Najlepsza Tancerka Europy”) ([2] – nagroda przyznana przez magazyn „Dance Europe”.

W 2007 otrzymała z rąk prezydenta Federacji Rosyjskiej tytuł Ludowej Artystki Federacji Rosyjskiej[2]. Rok później Wiszniowa dołączyła do Honorowego Zarządu organizacji Russian Children's Welfare Society (RCWS)[4].



Inspiracje dla filmu[edytuj | edytuj kod]

Niektóre wydarzenia z życia i kariery baletowej Diany Wiszniowej zostały przedstawione w filmie Czarny łabędź, jako sceny z życia głównej bohaterki – baleriny Niny Sayers. Wymieniana jest np. scena, w której Nina wychodzi na scenę ociekając krwią i tańczy mimo poważnego zranienia się za kulisami ostrym przedmiotem. Analogiczna sytuacja miała miejsce w Metropolitan Opera, w czasie spektaklu Romeo i Julia, w którym główną partię zatańczyła Wiszniowa[5].

Diana Wiszniowa dostała propozycję zagrania roli Niny Sayers w filmie, jednak zrezygnowała ze względu na inne zobowiązania[5][6][7].

Przypisy

  1. Ewa J.: Diana Vishneva (pol.). W: Strona Balet.pl, prowadzona przez miłośników tańca [on-line]. www.balet.pl, luty 2010. [dostęp 2011-10-25].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Teatr Mariński: Diana Vishneva (ang.). [dostęp 2011-11-01].
  3. 3,0 3,1 Amercian Ballet Theatre: Diana Vishneva (ang.). [dostęp 2011-11-01].
  4. Board of Directors (ang.). W: Russian Children’s Welfare Society [on-line]. www.rcws.org, 2007. [dostęp 2011-10-25].
  5. 5,0 5,1 Дмитрий Губин. Диана Вишнёва. Черно-белый лебедь. „Огонёк”, 20 июнь 2011 (ros.). 
  6. Татьяна Максимовa. Диана Вишнева: „Черный лебедь” - хороший триллер. Главное - помнить, что он не про балет!. „Комсомольска правда”, 02 ноября 2011. 
  7. Федор Дубшан. Диана Вишнёва: Ты сама это выбрала, ты так хочешь жить. „Вечерний Петербург”, 28 июня 2011. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gubin Dymitrij. Jedną nogą w awangardzie. „Forum”. 38 (2404), s. 40–43, 2011-09-19. Warszawa: „Polityka” Spółdzielnia Pracy.  – Przedruk z Ogoniok, 2011-06-20

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]