Diaspora
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Diaspora – słowo pochodzenia greckiego. Oznacza ono rozproszenie członków danego narodu wśród innych narodów lub też wyznawców danej religii wśród wyznawców innej. Nazywa się tak również społeczność rozproszonych osób. Semantycznie diaspora oznacza po grecku rozrzucone ziarna.
Wspólne cechy diaspor to:
- przenoszenie się z pierwotnej ojczyzny na nowy obszar lub wiele obszarów,
- wspólna pamięć ojczyzny wszystkich członków diaspory,
- pielęgnowana, mimo upływu czasu i przestrzennego rozproszenia tożsamość etniczna,
- poczucie solidarności członków diaspory,
- pewne napięcia w relacjach z ludnością krajów zamieszkania,
- możliwość wniesienia cennego wkładu kulturowego w społeczności krajów zamieszkania.
W szczególności tak określani są Żydzi mieszkający poza Izraelem, Ormianie mieszkający poza Armenią, Grecy mieszkający poza Grecją i Ukraińcy mieszkający poza Ukrainą (w szczególności w Kanadzie, USA i Niemczech), a także Chińczycy mieszkający w Hongkongu, Makau oraz na Tajwanie. Polska diaspora nosi nazwę Polonii.
