Didier Reynders

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Didier Reynders
Didier Reynders par Claude Truong-Ngoc novembre 2014.jpg
Data i miejsce urodzenia 6 sierpnia 1958
Liège
Przewodniczący Ruchu Reformatorskiego
Przynależność polityczna Ruch Reformatorski
Okres urzędowania od 2004
do 2011
Poprzednik Antoine Duquesne
Następca Charles Michel

Didier Reynders (ur. 6 sierpnia 1958 w Liège) – belgijski i waloński polityk, przewodniczący Ruchu Reformatorskiego, minister i wicepremier.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Liège oraz filologię klasyczną w Instytucie Saint Jean Berchmans w tym samym mieście. W pierwszej połowie lat 80. prowadził prywatną praktykę prawniczą. Zajmował później stanowisko dyrektora generalnego w administracji regionalnej Walonii. W latach 1986–1991 był prezesem SNCB/NMBS, belgijskiego przewoźnika kolejowego. Od 1987 do 1988 pełnił też funkcję szefa gabinetu politycznego urzędującego ministra sprawiedliwości.

W 1988 uzyskał mandat radnego Liège, od 1992 wybierany w każdych wyborach do belgijskiej Izby Reprezentantów.

W 1999 został ministrem finansów w gabinecie Guya Verhofstadta. W 2004 dodatkowo objął stanowisko wicepremiera. Został wówczas również przewodniczącym Ruchu Reformatorskiego, frankofońskiej federacyjnej partii liberalnej. Funkcję tę pełnił do 2011, kiedy to zastąpił do Charles Michel. Pozostał także w tworzonych od 2008 rządach z chadeckimi premierami jako wicepremier oraz minister finansów, odpowiedzialny także za reformę instytucjonalną.

W grudniu 2011 został ministrem spraw zagranicznych w rządzie, na czele którego stanął Elio Di Rupo[1]. Pozostał na dotychczasowym stanowisku również w nowym gabinecie utworzonym w październiku 2014, obejmując dodatkowo funkcję wicepremiera[2].

Przypisy

  1. La composition officielle du gouvernement Di Rupo Ier (fr.). lalibre.be, 5 grudnia 2011.
  2. Wie is wie in de regering-Michel? (niderl.). standaard.be, 10 października 2014.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]