Diego Fuser
| Diego Fuser | ||
| Imię i nazwisko | Diego Fuser | |
| Data i miejsce urodzenia |
11 listopada 1968 Venaria Reale,  Włochy |
|
| Pozycja | pomocnik | |
| Wzrost | 183 cm | |
| Masa ciała | 77 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Saviglianese | |
| Kariera seniorska[a] | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1986-1989 1989-1990 1990-1991 1991-1992 1992-1998 1998-2001 2001-2003 2003-2004 2004-2008 2008- |
Torino Calcio AC Milan AC Fiorentina AC Milan Lazio AC Parma AS Roma Torino Calcio ASDC Canelli Saviglianese |
49 (4) 20 (2) 32 (8) 15 (4) 188 (35) 86 (10) 15 (2) 29 (2) 92 (37) |
| Reprezentacja narodowa[b] | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1987-1990 1993-2000 |
Włochy U-21 Włochy |
18 (2) 25 (3) |
Diego Fuser (ur. 11 listopada 1968 w Venaria Reale), piłkarz włoski grający na pozycji prawego pomocnika. Mierzy 183 cm wzrostu, waży 77 kg.
Kariera klubowa [edytuj]
Fuser pochodzi z Piemontu, z miasta Venaria Reale. Piłkarską karierę rozpoczął w pobliskim Turynie, w tamtejszym klubie Torino Calcio. W 1986 roku został włączony do kadry pierwszej drużyny, a w Serie A zadebiutował 26 kwietnia 1987 roku w zremisowanych 1:1 derbach Turynu z Juventusem. W pierwszym składzie Torino Diego zaczął grać w sezonie 1988/1989 i zdobył w nim 4 bramki, jednak zespół "granata" spadł do Serie B. Fuser po sezonie przeszedł do A.C. Milan, gdzie był rezerwowym i wywalczył wicemistrzostwo Włoch. Na sezon 1990/1991 został wypożyczony do Fiorentiny i obok Massimo Orlando był najlepszym strzelcem zespołu z 8 golami na koncie. Latem 1991 na rok wrócił do Mediolanu, z którym został mistrzem Włoch, ale przegrał rywalizację o miejsce w składzie.
W 1992 roku Fuser znów zmienił barwy klubowe i przeszedł do stołecznego Lazio. Tam niemal od początku grał w wyjściowej jedenastce i z czasem stał się ulubieńcem fanów ze Stadio Olimpico. W swoim pierwszym sezonie w Lazio zajął 5. miejsce, a rok później - 4. Natomiast w 1995 roku po raz drugi w karierze został wicemistrzem kraju. W 1996 roku zakończył sezon na 3. pozycji w tabeli, ale największe sukcesy osiągnął w sezonie 1997/1998. Zdobył swój pierwszy w karierze Puchar Włoch oraz wystąpił w przegranym 0:3 finale Pucharu UEFA z Interem Mediolan. W Lazio wystąpił w 188 spotkaniach ligowych i zdobył 35 goli.
Latem 1998 Diego odszedł do Parmy. Tam także grał w podstawowym składzie i w 1999 roku zdobył zarówno Puchar UEFA (wystąpił w wygranym 3:0 finałowym meczu z Olympique Marsylia), jak i Puchar Włoch. Latem do tych sukcesów dołożył także Superpuchar Włoch. W Parmie występował przez 4 sezony i za każdym razem zajmował 4. miejsce w Serie A. W 2001 roku odszedł do ówczesnego mistrza kraju, AS Roma. W Romie był tylko rezerwowym i przez dwa sezony zagrał zaledwie w 15 ligowych meczach i przegrał rywalizację na prawej pomocy z Brazylijczykiem Cafu. Miał mały udział w zdobyciu wicemistrzostwa Włoch i Superpucharu w 2002 roku. Na sezon 2003/2004 trafił do drugoligowego wówczas Torino, a po sezonie zasilił szeregi ASDC Canelli, w którym spotkał byłego gracza Milanu, Gianluigiego Lentiniego. W sezonie 2005/2006 wywalczył z nim awans z ligi Eccellenza do Serie D. Od 2008 roku gra w amatorskim Saviglianese.
| Sezon | Klub | Kraj | Rozgrywki | Mecze | Bramki |
|---|---|---|---|---|---|
| 1986/87 | Torino Calcio | Włochy |
Serie A | 3 | 0 |
| 1987/88 | Torino Calcio | Włochy |
Serie A | 16 | 0 |
| 1988/89 | Torino Calcio | Włochy |
Serie A | 30 | 4 |
| 1989/90 | A.C. Milan | Włochy |
Serie A | 20 | 2 |
| 1990/91 | AC Fiorentina | Włochy |
Serie A | 32 | 8 |
| 1991/92 | A.C. Milan | Włochy |
Serie A | 15 | 4 |
| 1992/93 | Lazio Rzym | Włochy |
Serie A | 33 | 10 |
| 1993/94 | Lazio Rzym | Włochy |
Serie A | 28 | 2 |
| 1994/95 | Lazio Rzym | Włochy |
Serie A | 32 | 5 |
| 1995/96 | Lazio Rzym | Włochy |
Serie A | 32 | 6 |
| 1996/97 | Lazio Rzym | Włochy |
Serie A | 31 | 4 |
| 1997/98 | Lazio Rzym | Włochy |
Serie A | 32 | 8 |
| 1998/99 | AC Parma | Włochy |
Serie A | 32 | 7 |
| 1999/00 | AC Parma | Włochy |
Serie A | 28 | 3 |
| 2000/01 | AC Parma | Włochy |
Serie A | 26 | 0 |
| 2001/02 | AS Roma | Włochy |
Serie A | 12 | 2 |
| 2002/03 | AS Roma | Włochy |
Serie A | 3 | 0 |
| 2003/04 | Torino Calcio | Włochy |
Serie B | 28 | 2 |
| 2004/05 | ASDC Canelli | Włochy |
Eccellenza | ? | ? |
| 2005/06 | ASDC Canelli | Włochy |
Eccellenza | ? | ? |
| 2006/07 | ASDC Canelli | Włochy |
Serie D | ? | ? |
| 2007/08 | ASDC Canelli | Włochy |
Eccellenza | ? | ? |
Kariera reprezentacyjna [edytuj]
W reprezentacji Włoch Fuser zadebiutował 24 lutego 1993 roku w wygranym 3:1 meczu z Portugalią. W 1996 roku został powołany przez selekcjonera Arrigo Sacchiego do kadry na Euro 96 w Anglii. Tam wystąpił we wszystkich trzech meczach grupowych: wygranym 2:1 z Rosją, przegranym 1:2 z Czechami i zremisowanym 0:0 z Niemcami. Włosi nie wyszli z grupy na tym turnieju. W "Squadra Azzurra" wystąpił łącznie w 25 spotkaniach i zdobył w nich 3 gole.
Źródła [edytuj]
|
|||||||
