Dieter Thoma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dieter Thoma
Dieter Thoma
Data i miejsce urodzenia 19 października 1969
Niemcy Zachodnie Hinterzarten, RFN
Klub SC Hinterzarten
Debiut w PŚ 30 grudnia 1985, Oberstdorf
(71. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 1 stycznia 1986, Ga-Pa
(11. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 12 grudnia 1987, Lake Placid
(2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 3 grudnia 1988,
Thunder Bay
Rekord życiowy 211 m, Planica (1997)[1][a]
Dorobek medalowy

Dieter Thoma (ur. 19 października 1969 w Hinterzarten) – niemiecki skoczek narciarski, trzykrotny medalista olimpijski, pięciokrotny medalista mistrzostw świata, dwukrotny medalista mistrzostw świata w lotach, trzykrotny medalista mistrzostw świata juniorów, zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni oraz zdobywca Pucharu KOP.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Dieter Thoma pochodził z rodziny o tradycjach narciarskich. Jego dziadek Albert był instruktorem i trenerem, ojciec Franz biegaczem narciarskim, a wuj Georg Thoma był mistrzem olimpijskim i mistrzem świata w kombinacji norweskiej[2]. Dieter pierwszy raz na skoczni pojawił się w 1975 roku, a w 1985 roku został powołany do reprezentacji.

W Pucharze Świata zadebiutował w pierwszym konkursie 34. edycji Turnieju Czterech Skoczni, zajmując 71. miejsce 30 grudnia 1985 roku w Oberstdorfie. Dwa dni później, podczas konkursu Garmisch-Partenkirchen zdobył swoje pierwsze punkty zajmując 11. miejsce. Półtora miesiąca później, 13 lutego 1986 roku osiągnął swój pierwszy sukces w karierze, wspólnie z kolegami zdobywając złoty medal w konkursie drużynowym na mistrzostwach świata juniorów w amerykańskim Lake Placid. W 1987 roku, na mistrzostwach świata juniorów we włoskim Asiago zdobył dwa medale: srebrny drużynowo i brązowy indywidualnie, wyprzedzili go jedynie Ari-Pekka Nikkola z Finlandii oraz Mike Arnold z NRD. Już po tygodniu wziął udział w mistrzostwach świata w Oberstdorfie zajmując 49. miejsce na normalnej skoczni, na dużej był dwudziesty, a w konkursie drużynowym zajął szóste miejsce.

Na początku sezonu 1987/1988, 12 grudnia 1987 roku wywalczył swoje pierwsze podium zajmując drugie miejsce w Lake Placid. Siódme miejsce w Oberstdorfie, piąte w Ga-Pa i ósme w Innsbrucku dawały mu wysoką pozycję w klasyfikacji 36. Turnieju Czterech Skoczni. Jednak w ostatnim konkursie, 6 stycznia 1988 roku w Bischofshofen Thoma zajął dopiero 96. miejsce, przekreślając swe szanse na dobry wynik w tym Turnieju. Wystartował także w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni podczas igrzysk olimpijskich w Calgary w 1988 roku zajmując 55. miejsce. Sezon 1988/1989 przyniósł mu pierwsze zwycięstwo w karierze. Odniósł je już w pierwszym konkursie tego sezonu, 3 grudnia 1988 roku w kanadyjskim Thunder Bay. Później jeszcze trzykrotnie stawał na podium, co dało mu trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej. Był także czwarty w 37. Turnieju Czterech Skoczni. Na mistrzostwach świata w Lahti w 1989 roku był czternasty na normalnej skoczni, na dużej zajął 28. miejsce, a w konkursie drużynowym reprezentanci RFN z Thomą w składzie zajęli ósme miejsce.

Kolejny sezon zakończył na czwartej pozycji w klasyfikacji generalnej. Wygrał w Oberstdorfie, był piąty w Garmisch-Partenkirchen, szósty w Innsbrucku i drugi w Bischofshofen, co dało mu zwycięstwo w klasyfikacji końcowej 38. edycji Turnieju Czterech Skoczni. Zwyciężył także na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund w 1990 roku, wyprzedzając Fina Mattiego Nykänena i Jensa Weißfloga z NRD. Łącznie pięciokrotnie stawał na podium zawodów PŚ w tym sezonie, trzykrotnie zwyciężając i dwa razy zajmując drugie miejsce. Ponownie trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej zajął w sezonie 1990/1991. Trzeci był także 39. Turnieju Czterech Skoczni, choć w konkursach tylko raz stanął na podium (3. miejsce w Innsbrucku). Mistrzostwa świata w Val di Fiemme w 1991 roku przyniosły mu kolejny medal. W konkursie drużynowym wspólnie z Heiko Hungerem, André Kiesewetterem i Jensem Weißflogiem wywalczył brązowy medal. Indywidualnie zajął 21. miejsce na dużej oraz 35. miejsce na dużej skoczni.

W kolejnych sezonach Thoma prezentował słabszą formę. Trzecie miejsce w austriackim Murau wywalczone 9 stycznia 1994 roku, było jego pierwszym podium od zakończenia sezonu 1990/1991. W międzyczasie wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Albertville w 1992 roku i mistrzostwach świata w Falun w 1993 roku, jednak na obu tych imprezach zajmował odległe miejsca. Miesiąc po zajęciu trzeciego miejsca w Murau Thoma wystartował na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer. Po pierwszej serii olimpijskiego konkursu na normalnej skoczni Dieter zajmował siódme miejsce po skoku na 98,5 m i tracił 13 punktów do lidera - Espena Bredesena z Norwegii oraz 7 punktów do zajmującego trzecie miejsce Japończyka Noriakiego Kasai. Odległość 102,5 m uzyskana przez Niemca w drugiej kolejce pozwoliła mu awansować aż na trzecie miejsce, za Bredesena i jego rodaka Lasse Ottesena. W walce o brązowy medal Thoma pokonał swego rodaka Jensa Weißfloga o zaledwie 0,5 punktu. W konkursie na dużej skoczni indywidualnie zaprezentował się słabiej, zajmując piętnaste miejsce, ale w konkursie drużynowym wraz z Hansjörgiem Jäkle, Christofem Duffnerem i Jensem Weißflogiem sięgnął po złoty medal. W klasyfikacji generalnej sezonu 1993/1994 zajął 11. miejsce.

W sezonie 1994/1995 indywidualnie nie osiągnął żadnego sukcesu, zaledwie dwukrotnie stawał na trzecim stopniu zawodów Pucharu Świata. Te wyniki przełożyły się na odbywające się w marcu 1995 roku mistrzostwa świata w Thunder Bay, gdzie był dwunasty na normalnej skoczni, a na dużym obiekcie zajął 33 miejsce. Mimo to w konkursie drużynowym razem z Weißflogiem, Jäkle i Gerdem Siegmundem wywalczył srebrny medal. Złoty medal zdobyli Finowie, do których Niemcy stracili zaledwie 6,5 punktu.

Kolejne sukcesy przyszły w sezonie 1996/1997. Thoma wygrał pierwsze zawody tego sezonu 30 listopada 1996 roku w Lillehammer. Wygrał także w Oberstdorfie i Bischofshofen, w Ga-Pa był ósmy, a w Innsbrucku dziewiąty, co wystarczyło do zajęcia trzeciego miejsca w klasyfikacji końcowej 45. Turnieju Czterech Skoczni za Primožem Peterką ze Słowenii i Austriakiem Andreasem Goldbergerem. Podczas mistrzostw świata w Trondheim w 1997 roku zdobył srebrny medal w konkursie indywidualnym na dużej skoczni - wyprzedził go tylko Masahiko Harada z Japonii, trzecie miejsce z wyraźną stratą zajął Szwajcar Sylvain Freiholz. Na normalnej skoczni zajął dopiero 22. miejsce, jednak w konkursie drużynowym wraz z Jäkle, Duffnerem i Martinem Schmittem zdobył kolejny medal, tym razem brązowy. Łącznie w tym sezonie dziewięciokrotnie stawał na podium zawodów PŚ, czterokrotnie zwyciężał, cztery razy był drugi i raz trzeci, co dało mu drugie miejsce w klasyfikacji generalnej. W tym samym roku na zawodach w Planicy ustanowił swój rekord życiowy skokiem na 211,0 metrów. Skoczył nawet dalej, osiągając 213,0 metrów (dalej niż ówczesny rekord świata), ale skoku tego nie ustał.

Dobre wyniki uzyskiwał także w sezonie 1997/1998, który również zaczął się od jego zwycięstwa, będącego równocześnie ostatnim w jego karierze. W Turnieju Czterech Skoczni zajął tym razem szóste miejsce. Niedługo później wystartował na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie, gdzie zdobył brązowy medal. Lepsi okazali się tylko zwycięzca Kazuyoshi Funaki z Japonii oraz drugi w konkursie Sven Hannawald z Niemiec. W lutym 1998 Thoma wystartował na igrzyskach w Nagano zajmując trzynaste miejsce na normalnej skoczni i dwunaste na dużym obiekcie. W konkursie drużynowym Niemcy w składzie: Sven Hannawald, Martin Schmitt, Hansjörg Jäkle i Dieter Thoma zdobyli srebrny medal. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął ósme miejsce.

Mistrzostwa świata w Ramsau w 1999 roku były ostatnią dużą imprezą w jego karierze. W indywidualnych startach był ósmy na dużej skoczni i szesnasty na normalnym obiekcie. Ponadto razem z Hannawaldem, Duffnerem i Schmittem zdobył złoty medal w konkursie drużynowym; przewaga Niemców nad drugimi w konkursie Japończykami wyniosła zaledwie 1,9 punktu. Ostatni raz na podium zawodów Pucharu Świata stanął 23 stycznia 1999 roku w Sapporo, gdzie zajął trzecie miejsce. Ostatni oficjalny występ Dieter Thoma zaliczył 19 marca 1999 roku w Planicy, gdzie zajął 14. miejsce. W klasyfikacji końcowej swego ostatniego sezonu w Pucharze Świata zajął 10. miejsce.

Emerytura[edytuj | edytuj kod]

Swój ostatni skok oddał na skoczni w Ga-Pa. 31 grudnia 1999, 4 sekundy przed północą odepchnął się od belki startowej, wylądował już w nowym, 2000 roku[3]. Po zakończeniu kariery, zajął się komentowaniem skoków. W latach 2000-2007 był ekspertem telewizji RTL, a od 2007 roku pracuje dla innej niemieckiej stacji ARD. Oprócz tego były skoczek prowadzi firmę "THOMA Sportevents". Prywatnie Dieter jest od 1995 roku mężem Maueli, którą poznał trzy lata wcześniej podczas konferencji prasowej. Mają dwoje dzieci[2].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
55. 14 lutego 1988 Kanada Calgary Skocznia normalna indywidualnie 154.1 pkt -75.0 pkt Finlandia Matti Nykänen
27. 9 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia normalna indywidualnie 189.4 pkt -33.4 pkt Austria Ernst Vettori
5. 14 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża drużynowo[b] 544.6 pkt -99.8 pkt  Finlandia
39. 16 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża indywidualnie 132.6 pkt -106.9 pkt Finlandia Toni Nieminen
15. 20 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża indywidualnie 192.7 pkt -81.8 pkt Niemcy Jens Weißflog
1.Gold medal.svg 22 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia duża drużynowo[c] 970.1 pkt - -
3.Bronze medal.svg 25 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Skocznia normalna indywidualnie 260.5 pkt -21.5 pkt Norwegia Espen Bredesen
13. 11 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia normalna indywidualnie 208.4 pkt -26.0 pkt Finlandia Jani Soininen
12. 15 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia duża indywidualnie 235.6 pkt -36.7 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki
2.Silver medal.svg 16 lutego 1998 Japonia Nagano Skocznia duża drużynowo[d] 897.4 pkt -35.6 pkt  Japonia

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
20. 15 lutego 1987 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Skocznia duża indywidualnie 190.3 pkt -25.7 pkt Austria Andreas Felder
6. 17 lutego 1987 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Skocznia duża drużynowo[e] 575.3 pkt -58.8 pkt  Finlandia
49. 20 lutego 1987 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Skocznia normalna indywidualnie 179.6 pkt -44.8 pkt Czechosłowacja Jiří Parma
28. 20 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia duża indywidualnie 157.0 pkt -61.5 pkt Finlandia Jari Puikkonen
8. 22 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia duża drużynowo[f] 546.0 pkt -99.0 pkt  Finlandia
14. 26 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia normalna indywidualnie 99.4 pkt -15.1 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
21. 10 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 169.9 pkt -47.6 pkt Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Franci Petek
3.Bronze medal with cup.svg 14 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża drużynowo[g] 549.4 pkt -18.2 pkt  Austria
35. 16 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 171.6 pkt -51.3 pkt Austria Heinz Kuttin
20. 21 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża indywidualnie 72.2 pkt -169.2 pkt Norwegia Espen Bredesen
11. 23 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża drużynowo[h] 632.2 pkt -189.3 pkt  Norwegia
12. 12 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia normalna indywidualnie 213.0 pkt -53.0 pkt Japonia Takanobu Okabe
2.Silver medal with cup.svg 16 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża drużynowo[i] 882.5 pkt -6.5 pkt  Finlandia
33. 18 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża indywidualnie 120.0 pkt -152.6 pkt Norwegia Tommy Ingebrigtsen
22. 22 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia normalna indywidualnie 233.0 pkt -30.5 pkt Finlandia Janne Ahonen
3.Bronze medal with cup.svg 27 lutego 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża drużynowo[j] 845.6 pkt -109.7 pkt  Finlandia
2.Silver medal with cup.svg 1 marca 1997 Norwegia Trondheim Skocznia duża indywidualnie 245.0 pkt -7.1 pkt Japonia Masahiko Harada
8. 21 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia duża indywidualnie 237.6 pkt -25.8 pkt Niemcy Martin Schmitt
1.Gold medal with cup.svg 23 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia duża drużynowo[k] 988.9 pkt - -
16. 26 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia normalna indywidualnie 221.0 pkt -34.0 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
1.Gold medal with cup.svg 25 lutego 1990 Norwegia Vikersund Loty indywidualnie 357.7 pkt - -
3.Bronze medal with cup.svg 25 stycznia 1998 Niemcy Oberstdorf Loty indywidualnie 749.9 pkt -26.5 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
1.Gold medal with cup.svg 13 lutego 1986 Stany Zjednoczone Lake Placid Skocznia normalna drużynowo[l] ? - -
3.Bronze medal with cup.svg 2 lutego 1987 Włochy Asiago Skocznia normalna indywidualnie ? ? Finlandia Ari-Pekka Nikkola
2.Silver medal with cup.svg 4 lutego 1987 Włochy Asiago Skocznia normalna drużynowo[m] ? ?  NRD

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 12 grudnia 1987 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-120 199.1 pkt 2. -14.0 pkt Pavel Ploc
2. 3 grudnia 1988 Kanada Thunder Bay Normal Thunder 221.6 pkt 1. - -
3. 4 grudnia 1988 Kanada Thunder Bay Big Thunder 230.5 pkt 3. -4.5 pkt Risto Laakkonen
4. 17 grudnia 1988 Japonia Sapporo Miyanomori 204.4 pkt 2. -15.3 pkt Matti Nykänen
5. 30 grudnia 1988 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Schattenbergschanze 219.5 pkt 1. - -
6. 3 grudnia 1989 Kanada Thunder Bay Big Thunder 224.0 pkt 1. - -
7. 28 grudnia 1989 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Schattenbergschanze 215.0 pkt 1. - -
8. 6 stycznia 1990 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 222.0 pkt 2. -5.0 pkt František Jež
9. 12 stycznia 1990 Czechosłowacja Harrachov Čerťák K-120 222.5 pkt 1. - -
10. 25 marca 1990 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica Bloudkova Velikanka 221.0 pkt 2. -5.0 pkt Ari-Pekka Nikkola
11. 8 grudnia 1990 Kanada Thunder Bay Normal Thunder 216.4 pkt 2. -8.3 pkt Andreas Felder
12. 15 grudnia 1990 Japonia Sapporo Miyanomori 209.8 pkt 2. -5.0 pkt André Kiesewetter
13. 16 grudnia 1990 Japonia Sapporo Ōkurayama 201.8 pkt 1. - -
14. 4 stycznia 1991 Austria Innsbruck Bergisel 210.8 pkt 3. -10.8 pkt Ari-Pekka Nikkola
15. 12 stycznia 1991 Niemcy Oberhof Hans-Renner-Schanze 233.5 pkt 1. - -
16. 3 marca 1991 Finlandia Lahti Salpausselkä 211.3 pkt 3. -3.6 pkt Andreas Felder
17. 10 marca 1991 Szwecja Falun Lugnet 220.1 pkt 2. -4.3 pkt Mikael Martinsson
18. 24 marca 1991 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Planica Velikanka 354.0 pkt 3. -1.0 pkt Ralf Gebstedt
19. 9 stycznia 1994 Austria Murau Hans-Walland-Großschanze 208.4 pkt 3. -5.8 pkt Noriaki Kasai
20. 6 stycznia 1995 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 248.4 pkt 3. -12.9 pkt Andreas Goldberger
21. 8 stycznia 1995 Niemcy Willingen (Upland) Mühlenkopfschanze 228.3 pkt 3. -22.4 pkt Andreas Goldberger
22. 30 listopada 1996 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken 263.3 pkt 1. - -
23. 1 grudnia 1995 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken 261.8 pkt 3. -5.8 pkt Kristian Brenden
24. 29 grudnia 1996 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 253.0 pkt 1. - -
25. 6 stycznia 1997 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 250.4 pkt 1. - -
26. 11 stycznia 1997 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze 247.3 pkt 2. -5.2 pkt Primož Peterka
27. 19 stycznia 1997 Japonia Sapporo Ōkurayama 263.3 pkt 1. - -
28. 1 lutego 1997 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze 231.4 pkt 2. -6.3 pkt Martin Höllwarth
29. 2 lutego 1997 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze 116.5 pkt 2. -5.5 pkt Hiroya Saitō
30. 13 marca 1997 Szwecja Falun Lugnet 188.3 pkt 2. -13.1 pkt Primož Peterka
31. 29 listopada 1997 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken 247.9 pkt 1. - -
32. 30 listopada 1997 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken 241.3 pkt 3. -6.7 pkt Jani Soininen
33. 8 grudnia 1997 Austria Villach Alpenarena 244.0 pkt 2. -2.0 pkt Masahiko Harada
34. 12 grudnia 1997 Czechy Harrachov Čerťák K-90 244.0 pkt 2. -4.5 pkt Masahiko Harada
35. 25 stycznia 1998 Niemcy Oberstdorf Heini-Klopfer-Skiflugschanze 394.5 pkt 2. -11.7 pkt Kazuyoshi Funaki
36. 23 stycznia 1999 Japonia Sapporo Ōkurayama 253.9 pkt 3. -8.0 pkt Martin Schmitt

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Do sezonu 1992/1993obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1985/1986
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Chamonix Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Liberec Klingenthal Oberwiesenthal Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund St.Moritz Gstaad Engelberg Lahti Lahti Oslo Planica Planica punkty
- - - - - 71 11 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 5
Sezon 1986/1987
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Chamonix Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Strbske Pleso Strbske Pleso Oberwiesenthal Sapporo Sapporo Lahti Lahti Örnsköldsvik Falun Planica Planica Raelingen Oslo punkty
- - - - - 82 81 - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 1987/1988
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Gallio St.Moritz Gstaad Engelberg Lahti Lahti Meldal Oslo Planica Planica punkty
12 12 2 19 - - 7 5 8 96 - - - - - - - - - - 56
Sezon 1988/1989
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Harrachov Oberhof Oberhof Chamonix Oslo Örnsköldsvik Harrachov Planica Planica punkty
1 3 4 16 2 7 1 4 14 5 - - 6 4 - 21 11 - 45 7 167
Sezon 1989/1990
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Liberec Zakopane St.Moritz Gstaad Engelberg Predazzo Predazzo Lahti Lahti Örnsköldsvik Solleftea Raufoss Planica Planica punkty
1 11 12 16 17 8 1 5 6 2 1 50 - 8 50 12 23 7 72 5 18 6 5 30 2 206
Sezon 1990/1991
Lake Placid Lake Placid Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Oberhof Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Lahti Lahti Bollnaes Falun Trondheim Oslo Planica Planica Strbske Pleso punkty
16 42 2 49 2 1 13 7 3 4 1 - - 25 3 15 2 13 - 8 3 6 201
Sezon 1991/1992
Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo St.Moritz Engelberg Oberstdorf Oberstdorf Lahti Lahti Örnsköldsvik Trondheim Trondheim Oslo Harrachov Planica punkty
22 16 - - 12 11 32 16 - - - - - 57 27 54 25 17 46 - - 10
Sezon 1992/1993
Falun Falun Ruhpolding Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Lahti Lahti Lillehammer Oslo Planica punkty
- - 31 38 30 16 33 6 24 - - - - - - - - 10
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Sezon 1993/1994
Planica Planica Predazzo Courchevel Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Murau Liberec Liberec Sapporo Sapporo Lahti Örnsköldsvik Planica Thunder Bay Thunder Bay punkty
- - - - - 7 12 17 13 3 - - 4 6 33 4 - 14 6 350
Sezon 1994/1995
Planica Planica Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Lahti Lahti Kuopio Falun Falun Lillehammer Oslo Vikersund Vikersund Oberstdorf punkty
40 - 8 29 26 3 3 38 8 - - 17 49 25 27 30 - - - - 11 240
Sezon 1995/1996
Lillehammer Lillehammer Villach Planica Predazzo Chamonix Chamonix Oberhof Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Iron Mountain Iron Mountain Kuopio Lahti Lahti Harrachov Falun Oslo punkty
33 31 41 22 18 - - 20 12 17 15 19 29 21 37 10 12 39 - - - - - 11 8 - 7 - 249
Sezon 1996/1997
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Kuusamo Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Hakuba Willingen Willingen Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Lahti Kuopio Falun Oslo Planica Planica punkty
1 3 4 9 48 6 1 8 9 1 2 4 27 1 4 2 2 - - - 7 2 4 6 14 1208
Sezon 1997/1998
Lillehammer Lillehammer Predazzo Villach Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Ramsau Zakopane Zakopane Oberstdorf Oberstdorf Sapporo Vikersund Vikersund Kuopio Lahti Lahti Falun Trondheim Oslo Planica Planica punkty
1 3 5 2 2 5 5 22 8 7 4 7 43 5 6 2 6 9 30 18 8 32 29 31 21 37 20 921
Sezon 1998/1999
Lillehammer Lillehammer Chamonix Chamonix Predazzo Oberhof Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Harrachov Kuopio Lahti Trondheim Falun Oslo Planica Planica Planica punkty
13 11 11 10 13 20 - - 10 17 10 15 14 16 10 18 3 5 4 7 - 9 - 13 14 34 14 - - 555
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
1987/1988 - 1 - 1
1988/1989 2 1 1 4
1989/1990 3 2 - 5
1990/1991 2 3 3 8
1991/1992 - - - -
1992/1993 - - - -
1993/1994 - - 1 1
1994/1995 - - 2 2
1995/1996 - - - -
1996/1997 4 4 1 9
1997/1998 1 3 1 5
1998/1999 - - 1 1
suma 12 14 10 36

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej Nordycki (Skandynawski)[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Puchar Świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)

1994
Hinterzarten Predazzo Stams punkty
? ? ? 501.0
1996
Trondheim Oberhof Hinterzarten Predazzo Stams punkty
20 16 27 8 16 77
1997
Courchevel Trondheim Hinterzarten Predazzo Stams punkty
- 15 4 16 39 81
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował
lub nie zakwalifikował się

Uwagi

  1. W tym samym roku, również w Planicy Thoma skoczył 213 metrów, jednak nie ustał tego skoku.
  2. Skład drużyny: Heiko Hunger, Dieter Thoma, Christof Duffner, Jens Weißflog
  3. Skład drużyny: Hansjörg Jäkle, Christof Duffner, Dieter Thoma, Jens Weißflog
  4. Skład drużyny: Sven Hannawald, Martin Schmitt, Hansjörg Jäkle, Dieter Thoma
  5. Skład drużyny: Andreas Bauer, Dieter Thoma, Peter Rohwein, Thomas Klauser
  6. Skład drużyny: Andreas Bauer, Josef Heumann, Thomas Klauser, Dieter Thoma
  7. Skład drużyny: Heiko Hunger, André Kiesewetter, Dieter Thoma, Jens Weißflog
  8. Skład drużyny: Gerd Siegmund, Dieter Thoma, Christof Duffner, Jens Weißflog
  9. Skład drużyny: Hansjörg Jäkle, Dieter Thoma, Gerd Siegmund, Jens Weißflog
  10. Skład drużyny: Christof Duffner, Martin Schmitt, Hansjörg Jäkle, Dieter Thoma
  11. Skład drużyny: Sven Hannawald, Christof Duffner, Dieter Thoma, Martin Schmitt
  12. Skład drużyny: F. Brau, Robert Leonhard, Ch. Rimmel i Dieter Thoma
  13. Skład drużyny: Steffen Bartschat, Robert Leonhard, Dieter Thoma i L. Biller

Przypisy

  1. Personal best (ang.). skisprungschanzen.com, 2008-02-27. [dostęp 2012-02-24].
  2. 2,0 2,1 Biografia Dietera Thomy na stronie skokinarciarskie.pl (pol.)
  3. Adrian Dworakowski: Moje trzy grosze czyli jeszcze o Turnieju Czterech Skoczni (pol.). Skijumping.pl, 2011-12-29. [dostęp 2011-12-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]