Difenylochloroarsyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Difenylochloroarsyna
Difenylochloroarsyna
Difenylochloroarsyna
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C12H10AsCl
Inne wzory (C6H5)2AsCl; Ph2AsCl
Masa molowa 264,58 g/mol
Wygląd bezbarwne, krystaliczne ciało stałe[1]
Identyfikacja
Numer CAS 712-48-1
PubChem 12836[4]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Difenylochloroarsynametaloorganiczny związek chemiczny; drażniący bojowy środek trujący z grupy sternitów. Znany od 1880 r. Stosowany przez Niemców w czasie I wojny światowej.

Identyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Oznaczenia wojskowe: USA i Wielka Brytania – DA, Niemcy – Clark I. Składnik mieszaniny błękitny krzyż.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

W stanie czystym jest bezbarwną, krystaliczną substancją o temperaturze topnienia 43 °C i wrzenia 333 °C. Trująca, maksymalne stężenie par – 6,8*10-4 mg/dm³. Dobrze rozpuszcza się w rozpuszczalnikach organicznych oraz innych bojowych środkach trujących (fosgen, difosgen, chloropikryna, iperyt siarkowy, arsyny). Rozpuszczalność w wodzie wynosi ok. 0,2 g/l. Produkt techniczny jest brunatną cieczą.

Difenylochloroarsyna bardzo powoli hydrolizuje w wodzie, a szybko w wodno-alkoholowych roztworach wodorotlenków. Produkt hydrolizy jest także toksyczny. Do odkażania wykorzystuje się chlorowanie i reakcje z siarczkami.

Działane toksyczne[edytuj | edytuj kod]

Difenylochloroarsyna silnie drażni błony śluzowe oczu i górnych dróg oddechowych. Powoduje łzawienie, katar, kaszel, ból w płucach, utrudnia oddychanie. Objawy trwają kilka do kilkunastu godzin. Zanikają bez trwałych następstw.

Pierwsze objawy podrażnienia występują przy stężeniu 10-4 mg/dm³. Stężenia ok. 2 mg/dm³ mogą spowodować śmierć na skutek porażenia dróg oddechowych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Difenylochloroarsyna (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-07-27].
  2. 2,0 2,1 Difenylochloroarsyna (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-07-27].
  3. 3,0 3,1 Klasyfikacja i oznakowanie substancji wynika ze wspólnego określenia zagrożeń dla „związki arsenu(pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-07-27].
  4. Difenylochloroarsyna – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]