Difluorek metylofosfonowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Difluorek metylofosfonowy
Difluorek metylofosfonowy Difluorek metylofosfonowy
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny CH3POF2
Masa molowa 100,00 g/mol
Wygląd ciecz o ostrym, gryzącym zapachu[1]
Identyfikacja
Numer CAS 676-99-3
PubChem 69610[5]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Difluorek metylofosfonowy (DF) – organiczny związek chemiczny z grupy fosfonianów. Używany głównie jako prekursor do otrzymywania fosforoorganicznych bojowych środków trujących, takich jak sarin, soman lub VX. Może być stosowany w amunicji binarnej, np. w amerykańskim pocisku artyleryjskim M687, który oprócz DF zawiera także alkohol izopropylowy. W pocisku tym pod wpływem nagłego przyspieszenia, ścianki oddzielające prekursory ulegają zniszczeniu, a szybkie obroty powodują ich zmieszanie skutkując powstaniem sarinu o czystości ok. 70%[4]. DF może także występować w mieszaninie z sarinem jako pozostałość po jego produkcji[6].

W reakcjach z alkoholami powstają substancje o właściwościach paralityczno-drgawkowych. Sam DF także jest trujący i żrący. Z powodu dużej lotności, największe zagrożenie stwarza inhalacja tego związku. Pary mają gryzący, ostry zapach i powodują poważne oraz bolesne podrażnienia oczu, nosa, gardła i płuc[1].

DF jest, w rozumieniu Konwencji o zakazie broni chemicznej, bezpośrednim prekursorem (część B Wykazu 1) niektórych substancji zawartych w części A Wykazu 1[7][8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Steven L. Hoenig: Compendium of Chemical Warfare Agents. Springer, 2007. ISBN 9780387346267.
  2. 2,0 2,1 2,2 Physical Constants of Organic Compounds. W: CRC Handbook of Chemistry and Physics. David R. Lide (red.). Wyd. 90. Boca Raton: CRC Press, 2009. ISBN 9781420090840.
  3. Methylphosphonyl difluoride (ang.). LookChem.
  4. 4,0 4,1 Eric Croddy, Clarisa Perez-Armendariz, John Hart: Broń chemiczna i biologiczna. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 2003, s. 33, 55. ISBN 8320428173.
  5. Difluorek metylofosfonowy – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  6. Sylvia S. Talmage, Nancy B. Munro, Annetta P. Watson, Joseph F. King, Veronique Hauschild: The Fate of Chemical Warfare Agents in the Environment. W: Chemical Warfare Agents. Toxicology and Treatment. Timothy C. Marrs, Robert L. Maynard, Frederick R. Sidell (red.). Wyd. 2. John Wiley & Sons, 2007, s. 109. ISBN 9780470013595.
  7. Konwencja o zakazie broni chemicznej (CWC). W: Leszek Konopski: Historia broni chemicznej. Warszawa: Bellona, 2009, s. 214, 219. ISBN 9788311116436.
  8. Chemical Weapons Convention. Schedule 1 (ang.). Międzynarodowa Organizacja ds. Zakazu Broni Chemicznej. [dostęp 2011-03-07].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.