Dimetyloacetamid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dimetyloacetamid
Dimetyloacetamid Dimetyloacetamid
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C4H9NO
Masa molowa 87,12 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 127-19-5
PubChem 31374[8]
Podobne związki
Podobne związki dimetyloformamid
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Dimetyloacetamid (DMA) – organiczny związek chemiczny, amid dimetylowy kwasu octowego. Jest powszechnie stosowany jako rozpuszczalnik, a czasem także jako katalizator. Wykorzystuje się go w przemyśle polimerów (m.in. przy formowaniu włókien poliakrylonitrylowych)[2] i przemyśle farmaceutycznym[10].

Otrzymuje się go w reakcjach dimetyloaminy z kwasem octowym, jego estrami bądź bezwodnikiem octowym. Reakcje z estrami wymagają użycia katalizatora, którym najczęściej jest metanolan sodu[2].

Dimetyloacetamid może wykazywać działanie halucynogenne w dawkach powyżej 400 mg/kg podobne jak w przypadku LSD. W badaniach na zwierzętach stwierdzono szkodliwe działanie na układ rozrodczy[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Lide 2009 ↓, s. 3-190.
  2. 2,0 2,1 2,2 Cheung, Tanke i Torrence 2003 ↓, s. 24.
  3. Lide 2009 ↓, s. 6-176.
  4. Dimetyloacetamid (ICSC: 0259) (ang.) Międzynarodowa Karta Bezpieczeństwa Chemicznego. Międzynarodowy Program Bezpieczeństwa Chemicznego. [dostęp 2013-03-02].
  5. 5,0 5,1 Lide 2009 ↓, s. 16-17.
  6. 6,0 6,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji według Rozporządzenia 1272/2008, zał. VI: Dimetyloacetamid (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2013-03-02].
  7. Dimetyloacetamid (ang. • pol.) w katalogu produktów Sigma-Aldrich. [dostęp 2013-03-02].
  8. Dimetyloacetamid – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  9. Lide 2009 ↓, s. 16-42.
  10. Martindale. The Complete Drug Reference. Sean C. Sweetman (red.). Wyd. 36. Pharmaceutical Press, 2009, s. 2022. ISBN 9780853698401.
  11. Cheung, Tanke i Torrence 2003 ↓, s. 26.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]