Diodor z Tyru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Diodor z Tyruperypatetycki filozof epoki hellenistycznej (ok. II wieku p.n.e.). Był uczniem Kritolaosa i objął po nim przywództwo Perypatu. Zachowały się tylko nieliczne świadectwa na jego temat.

Starał się pogodzić arystotelizm ze stoicyzmem i epikureizmem. Podobnie jak Kritolaos nauczał, że dusza i intelekt są materialne i składają się z eteru. W swojej etyce uznawał cnotę za dobro najwyższe, przy czym do osiągnięcia szczęścia wystarczy brak cierpienia.

Nie jest pewne kto objął następstwo na stanowisku scholarchy Perypatu po śmierci Diodora.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Giovanni Reale: Historia filozofii starożytnej. T. 4. Lublin: Wydawnictwo KUL, 1999, s. 35-36. ISBN 88-343-2570-2.