Diofizytyzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Diofizytyzm – kierunek w teologii chrześcijańskiej przyjmujący, że jedna osoba Jezusa Chrystusa posiada dwie oddzielne natury - boską i ludzka, które tworzą unię hipostatyczną. Pogląd przeciwny monofizytyzmowi, którego zwolennikom z kolei diofizytyzm wydawał się być formą nestorianizmu.

Nauka ta zatwierdzona została przez sobór chalcedoński w 451 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]