Dionizy Smoleński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dionizy Smoleński
Data i miejsce urodzenia 6 października 1902
Łódź
Data i miejsce śmierci 8 lutego 1984
Warszawa
Poseł V kadencji Sejmu PRL
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Okres urzędowania od 1 czerwca 1969
do 15 lutego 1972
Grób Dionizego Smoleńskiego na Cmentarzu wojskowym na Powązkach

Dionizy Smoleński (ur. 6 października 1902 w Łodzi, zm. 8 lutego 1984 w Warszawie) – profesor Politechniki Wrocławskiej i Politechniki Warszawskiej, specjalista z zakresu teorii spalania, materiałów wybuchowych oraz balistyki wewnętrznej. Pierwszy samodzielny rektor Politechniki Wrocławskiej (1951–1960). W latach 1965–1969 rektor Politechniki Warszawskiej. Członek PAN, sekretarz naukowy, potem wiceprezes.

Podczas okupacji hitlerowskiej oficer Armii Krajowej, zastępca Szefa Uzbrojenia Komendy Głównej AK. Poseł na Sejm PRL II kadencji w latach 1957–1961 oraz V kadencji w latach 1969–1972 z ramienia PZPR.

W 1961 został pierwszym doktorem honoris causa Politechniki Wrocławskiej[1]. W 1976 tytuł doktora honoris causa przyznała mu również Politechnika Warszawska[2].

Był absolwentem I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Łodzi.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Balistyka wewnętrzna, 1949
  • Teoria materiałów wybuchowych, 1954
  • Ładunki kumulacyjne w wojsku, górnictwie i przemyśle (współautor Henryk Nowak), Warszawa 1974
  • Spalanie materiałów wybuchowych, Warszawa 1979
  • Detonacja materiałów wybuchowych, Warszawa 1981

Przypisy

  1. Tytuły doktora honoris causa nadane przez Politechnikę Wrocławską. portal.pwr.wroc.pl. [dostęp 23 lutego 2011].
  2. Doktorzy honoris causa PW. pw.edu.pl. [dostęp 23 lutego 2011].