Dipisi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dipisi (od ang. displaced persons, w skrócie DPs) – określenie stosowane przez Aliantów wobec osób, które w „wyniku wojny znalazły się poza swoim państwem i chcą albo wrócić do kraju, albo znaleźć nową ojczyznę, lecz bez pomocy uczynić tego nie mogą”.

W okresie bezpośrednio po zakończeniu II wojny światowej dipisami byli wcześniej wywiezieni na roboty przymusowe na teren III Rzeszy, przede wszystkim z terenów Europy Wschodniej, jeńcy wojenni oraz więźniowie uwolnieni z obozów koncentracyjnych. [1]

Osoby te nie powróciły zaraz po wyzwoleniu do swoich krajów i zostały umieszczone w specjalnych obozach. Przeważnie były to dawne obozy koncentracyjne, karne lub jenieckie, czasem również zarekwirowane mieszkania. Ocenia się, że pod koniec 1945 roku w takich obozach przebywało ponad 7 mln osób, z czego w późniejszym okresie do swoich krajów ostatecznie powróciło ok. 90% z nich. Trzy lata po wojnie w brytyjskiej, francuskiej i amerykańskiej strefie okupacyjnej Niemiec było 370 obozów, w Austrii - 120, zaś we Włoszech - 25 obozów, w których w sumie żyło 800 000 uchodźców. Spośród nich 55% było wyznania katolickiego, 27% protestanckiego i prawosławnego, a 18% żydowskiego[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kategorie te częściowo zachodziły na siebie, władze III Rzeszy często formalnie "zwalniały z niewoli" jeńców, zwłaszcza niższych rangą, aby pod pretekstem że zwolnionych nie dotyczą konwencje genewskie zatrudnić ich w charakterze przymusowych robotników cywilnych. W obozach koncentracyjnych wbrew prawu międzynarodowemu przetrzymywani byli liczni jeńcy (zwłaszcza radzieccy), zamykani też w nich byli jako więźniowie wychowawczy z iluzoryczną perspektywą zwolnienia po kilku tygoniach cudzoziemscy robotnicy za sabotaż, porzucenie pracy, itp. Halina Winnicka Żagań Warszawa, Książka i Wiedza, 1973, Krzysztof Dunin - Wąsowicz Police Warszawa, 1974, Przemysław Mnichowski Ziemia Lubuska oskarża Warszawa 1978
  2. Olga Kaczmar: Displaced Persons - Emigration to 43 countries around the world. [dostęp 2011-11-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]