Disciples II: Mroczne Proroctwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Disciples II: Mroczne Proroctwo
Disciples II: Dark Prophecy
Producent Strategy First
Wydawca Strategy First
Dystrybutor PL: CD Projekt
Data wydania

28 stycznia 2002[1]
PL: 7 sierpnia 2002[1]

Gatunek

Strategia Turowa

Tryby gry jedno- i wieloosobowa
Wymagania sprzętowe
Platforma PC, Windows 98/Me/2000
Nośniki

CD (2)

Wymagania

Pentium 233 MHz

Disciples II: Mroczne Proroctwo (ang. Disciples II: Dark Prophecy) – strategiczna gra turowa serii Disciples, kontynuacja Disciples: Święte Ziemie, stworzona przez studio Strategy First i wydana 28 stycznia 2002. W Polsce ukazała się 7 sierpnia 2002, a polskim dystrybutorem został CD Projekt. W późniejszym czasie do gry trafiły 3 dodatki: Disciples II: Servants of the Dark, Disciples II: Guardians of the Light (Słudzy Ciemności i Strażnicy Światła zostali w Polsce wydani zbiorczo jako Disciples II: Powrót Galleana[2]) oraz Disciples II: Rise of the Elves (w Polsce wydany jako Disciples II: Bunt Elfów[3]) - dodatek ten umożliwiał granie elfami, dotychczas niegrywalnymi jednostkami.


Zmiany w stosunku do poprzedniej części serii[edytuj | edytuj kod]

  • dopracowana została grafika i animacja (16-bitowa grafika w rozdzielczości 800 x 600)
  • ponad 250 jednostek (w drzewku rozwoju każdej z jednostek możliwych zwerbowania dodatkowej jednostek)
  • ulepszony interfejs
  • zmienione mechanizmy gry oraz system rozgrywania bitew
  • poprawiona inteligencja komputerowych przeciwników
  • rozgrywka w trybie single- i multiplayer z możliwością gry do czterech osób równocześnie.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Akcja gry umiejscowiona jest w magicznym świecie Sacred Lands, gdzie cztery rasy (Imperium, Górskie Klany, Przeklęte Legiony i Hordy Nieumarłych) prowadzą odwieczną walkę. Od ostatniej Wielkiej Wojny minęło dziesięć lat.

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Podstawą armii, podobnie jak w serii Heroes of Might and Magic są bohaterowie, którzy prowadzą armie po mapach i walczą przeciwko jednostkom przeciwnika i neutralnym, oraz zamki, w których można kupować nowe jednostki, oraz budynki, umożliwiające awans - przy czym część budynków wzajemnie się wyklucza[4]. W trakcie misji bohaterowie i jednostki zdobywają doświadczenie, z misji na misję przechodzi tylko jeden bohater, wraz z pięcioma wybranymi artefaktami[5].

Mapa[edytuj | edytuj kod]

Każdy scenariusz gry posiada jedną mapę, na której widoczne są armie, miasta, ukryte skarby i miejsca przynoszące dochód w złocie i w manie. Każda ze stron konfliktu ma swój rodzaj terenu, który rozprzestrzenia po mapie. Stolica, miasto, Magiczna różdżka ustawiana na mapie przez jednego z bohaterów, co turę przekształcają kawałek ziemi. Zyski z kopalni lub źródła many czerpie gracz, na którego terenie znajduje się ten obiekt.

Rasy[edytuj | edytuj kod]

  • Imperium – to rasa ludzi. Konflikt z powodu żalu po śmierci królowej i stracie jedynego dziedzica tronu – Uthera, który zaginął po pierwszej Wielkiej Wojnie. Imperium walczy o władzę z Górskimi Klanami. Ich największymi atutami są potężni wojownicy oraz jednostki potrafiące leczyć oddziały.
  • Górskie Klany – to rasa górskich olbrzymów i krasnoludów. Do walki zmuszają ich napływające Legiony Potępionych, próbujące przejąć władzę nad krainą. Jednostki krasnoludów są silne i wytrzymałe, ale mają bardzo małą inicjatywę.
  • Legiony Potępionych – to rasa demonów i potępieńców. Po Wielkiej Wojnie zostały znacznie osłabione i rozproszone. Bethrezen został uwięziony przez Krasnoludy. Największym atutem legionów jest możliwość kontrolowania w walce wielkich bestii.
  • Hordy Nieumarłych – to rasa ożywionych trupów, ich cel to odnalezienie i przywrócenie męża swojej bogini Mortis, Galleana. Rasa ta posiada potężnych magów oraz jednostki niewrażliwe na ciosy zadane w walce wręcz.

Oprócz nacji, którymi można prowadzić kampanię, występują rasy niemożliwe do kontrolowania przez gracza. Należą do nich Elfy, Zielonoskórzy, Smoki, Ludy Moczarów i Barbarzyńcy. Drużyny neutralne posiadają własną turę i mogą się podczas niej ruszać i wykonywać działania.

Bohaterowie[edytuj | edytuj kod]

Rozpoczynając grę należy dokonać wyboru typu przywódcy:

  • Wojownik – jednostki regenerują 15% każdego dnia, jednak dostęp many jest ograniczony do czwartego poziomu magii.
  • Mag – dostęp do piątego poziomu magii, koszt wynalezienia czaru jest o połowę niższy i każdy czar może zostać rzucony dwa razy dziennie. Grę rozpoczyna się z wybudowaną Wieżą Magii.
  • Złodziej – grę rozpoczyna się z wybudowaną Gildią złodziei, rekrutowani Złodzieje mają do wyboru więcej możliwości działań, w tym zamach na określoną jednostkę przeciwnika.[6]

Istnieje pięć typów bohaterów do wyboru przed rozpoczęciem mapy lub sagi. Każdy z tych władców ma swoje wady i zalety.

  • Wojownicy – ich atutem jest walka.
  • Zwiadowca – potrafią się szybko poruszać.
  • Magowie – posiada umiejętność posługiwania się różdżkami i zwojami.
  • Zdobywca – umieszczają rózgi w ziemi rozszerzając terytorium.
  • Złodziej – zdobywają informacje.
Wojownicy Zwiadowca Mag Zdobywca Złodziej
Imperium
Rycerz Pegazów Tropiciel Arcymag Archanioł Złodziej
Górskie Klany
Strażnik Królewski Budowniczy Mędrzec Czempion Krasnoludów Złodziej
Legiony Potępionych
Książę Doradca Arcyczart Baronowa Złodziej
Hordy nieumarłych
Rycerz Śmierci Nosferatu Lisza Królow Upiorzyca Złodziej


Magia[edytuj | edytuj kod]

W stosunku do poprzedniej odsłony serii zmieniony został arsenał czarów – teraz jest ich ok. 150 i mają one różne działania. Mogą zadawać obrażenia wrogim drużynom, leczyć sojusznicze jednostki, przyzywać potwory itp. Rodzaje posiadanych czarów zależą od kontrolowanej rasy (Imperium i Górskie Klany dysponują czarami defensywnymi, a Legiony Potępionych i Hordy Nieumarłych ofensywnymi).

Walka[edytuj | edytuj kod]

Zmienione zostały inteligencja komputerowych przeciwników, system rozgrywania bitew i mechanizmy gry. Podczas bitwy dowódca może używać dodatkowych przedmiotów, takich jak eliksiry i talizmany. Także jednostki posiadają dodatkowe umiejętności (m.in. zatruwanie, paraliżowanie); miało to na celu zwiększenie wagi stosowanej strategii, tak aby duża siła armii nie gwarantowała zwycięstwa. W walce może uczestniczyć do 6 jednostek, przy czym większe jednostki, jak demony, zajmują po 2 miejsca w armii.[7]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Disciples II: Mroczne Proroctwo (PC) (pol.). Gry-Online. [dostęp 2012-06-12].
  2. http://www.gry-online.pl/S016.asp?ID=40915
  3. http://www.gry-online.pl/S016.asp?ID=2383
  4. Click!, nr 8/2002 str 30
  5. Click! nr 8/2002, str 53
  6. Click!, 8/2002, str 52
  7. Click!, nr 8/2002, str 55

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]