Dittografia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dittografia (nazwa pochodzi od gr. δίττος, podwójny) – mimowolne, omyłkowe powtarzanie, podczas przepisywania tekstu, jednostek literackich.

Błąd dittografii najczęściej polega na powtórzeniu tej samej litery, dotyczy również sylab, wyrazów, a nawet większych jednostek w zdaniu[1]. Błąd dittografii popełniany jest nieświadomie[2].

Błąd dittografii, dotyczący jednej litery, często jest popełniamy przy transkrypcji obcych imion (np. Sttutgartiana zamiast Stuttgartiana[3]).

Przykład podwojenia litery znajdujemy np. w papirusie \mathfrak{P}^{98}, który w Ap 1,13 daje περιεζώσμμενον zamiast περιεζώσμενον (podwojone μ)[4].

Błąd dittografii, polegający na powtórzeniu części zdania, najczęściej popełniany jest przy dyktowaniu. Podczas przepisywania powstawał wtedy, gdy wzrok kopisty padł na wcześniejsze podobne słowo i w rezultacie tę samą frazę (a nawet zdanie) przepisywał jeszcze raz.

Przykład powtórzenia słowa znajdujemy w Kodeksie Watykańskim w tekście Jan 13,14, gdzie διδάσκαλος (nauczyciel) powtórzony został dwukrotnie. Przykład powtórzenia dłuższej frazy znajdujemy w Dz 19, 34, gdzie zwrot "Wielka jest Artemida Efeska", Kodeks Watykański powtórzył dwukrotnie, podczas gdy w innych rękopisach występuje on tylko raz[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Paul D. Wegner, A student's guide to textual criticism of the Bible: its history, methods, and results, InterVarsity Press, 2006, s. 48.
  2. A. Tronina, Tekst Pisma Świętego, w: Tekst Pisma Świętego pod red. J. Szlaga, Pallottinum, Poznań-Warszawa 1986, s. 173.
  3. W tym przypadku zeszły się błędy: dittografii, haplografii i metatezy.
  4. Philip Comfort & David Barrett, The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts, Tyndale House 2001, p. 629.
  5. NA26, p. 381.